Het prachtige Ko Tao, het relaxte Ko Chang en twee reisdagen from hell!!

Vanaf nu klaag ik nooit meer als ik in Nederland een keertje 2 uurtjes moet reizen om ergens te komen, maar daar over straks meer....
Goed, onze reis ging verder vanaf Ko Pha Ngang naar Ko Tao toe. De dag nadat ik mijn ergste kater ooit heb beleef moesten we om 6:45 uur opstaan. Ik voel me een stuk beter maar mijn maag voelt nog steeds niet zoals deze hoort te zijn. We kunnen nog ontbijten bij ons guesthouse en dan worden we opgehaald door een songtauw om naar de pier gebracht te worden. We moeten eerst bij een ticketbureau een kaartje voor de boot halen en dan zou onze ferry er binnen een half uur moeten zijn. Helaas 1,5 uur verder in de brandende zon komt onze boot er pas aan. Er is wat verwarring omdat er 2 catamarans liggen en we niet weten welke we moeten hebben. Uiteindelijk een mevrouw gevonden en een sticker met Ko Tao erop en op de goede boot beland.
De boot zit vol met voornamelijk mensen die een dagje gaan snorkelen rond Ko Tao en dan weer terug keren s avonds. Peter en Rick gaan buiten staan en ik scoor een stoel binnen waar ik nog even mijn maag tot rust laat komen. Bij gewoonte check ik meteen even waar de dichtstbijzijnde wc zit vanwege mijn soms plotseling opkomende zeeziekte. Als ik gerustgesteld ben dat de wc binnen kotsafstand zit kan ik lekker onderuit gaan zitten met een boek en mijn muziek.
Het is een klein uurtje varen en eerst worden de dagtripjes mensen afgezet op een eilandje voor de kust en varen wij door naar de pier. Ik heb op dit eiland een aantal jaar eerder met Malou bij een bungalowpark gezeten wat ons toen erg goed beviel dus we besluiten om daarheen te lopen.
Helaas was het toch wat verder als in mijn gedachte en ook nog eens behoorlijk heet maar na een flinke wandeling zijn we er. De goedkope kamers zijn al weg dus ik besluit om zelf even verder te kijken terwijl de heren uitpuffen. Na een goed uur verder en 2 flinke blaren tussen men tenen heb ik weinig bijzonders of goedkopers meer gevonden dus ik loop terug en we besluiten om 1 nacht de dure kamer te nemen en dan de volgende dag te checken voor een goedkopere. Peet neemt lekker een airco kamer. Onze kamer ziet er goed uit maar is erg onhandig. Zo hebben we 2 hordeuren voor de voordeur alleen kunnen die niet open of dicht omdat het bed er voor staat. Zijn ze open dan kan je niet bij de lichtknop en zijn ze dicht dan kan je ze bijna niet open krijgen vanaf de buitenkant vanwege het bed. Ook hebben we een fan die niet bij de stopcontacten kan! Oftewel het geld niet echt waard dus...
We hebben ons in het restaurant geïnstalleerd waar we een stevig ontbijt nemen en de heren een duikje in de zee voor onze neus. Na het ontbijt de spulletjes ingepakt en een longtailboot gefixt die ons naar een klein eilandje genaamd Nang Nyan brengt wat voor de kust van Ko Tao ligt. Dit eilandje is bekend om een goede snorkel en duikplek te zijn en het is er dan ook erg druk. Het zijn 2 eilandjes die met elkaar verbonden zijn door een strookje strand wat een prachtig gezicht is.
Rick en ik huren snorkels van de bootman die alletwee lek blijken te zijn.. Handig! Gelukkig wel veel moois gezien. Veel vissen en koraal. Je moet wel goed uitkijken voor alle longtailboten die niet altijd goed op de snorkelpijpjes letten, waardoor Rick dus bijna overvaren werd..
We gaan nog even zonnen en ons nieuw bedachte spel "koraalbalanceren" spelen en nemen dan het bootje terug. Inmiddels heeft onze slimme kapitein een heleboel mensen gezocht die ook meegaan waardoor we vol zitten. Peet moet achterin en word dan ook zeiknat van de opspattende golven.
We gaan s avonds eten op het strand onder het genot van een vuurshow en lopen dan nog even door het kleine centrum heen en winkeltjes kijken.

De volgende dag is iedereen vroeg wakker en scoren we een ontbijt. Er is een goedkope kamer vrij alleen moeten we wachten tot de mensen zijn uitgecheckt en de kamer is schoongemaakt. Dus eerst onze spullen bij de receptie gezet en een uurtje later weer naar de nieuwe kamer gebracht. We hebben nu een houten hut met een leuk zitje voor. Prima dus!
We gaan op zoek naar een pick up taxi. Er rijden hier geen gewone auto's aangezien de wegen erg steil zijn en er vaker geen dan wel asfalt ligt. Er zijn nog 2 meiden die naar dezelfde baai willen waardoor we een kleine korting weten te fixen. We gaan op weg naar Ao Leuk, een baai waar je goed kan snorkelen. We moeten achterin op de zwarte loeihete bankjes zitten en crossen over super steile wegen naar Ao Leuk. Daar aangekomen blijken er helaas super hoge golven te zijn en het strand ziet er ook niet echt uitnodigend uit dus net op tijd weet Peet de chauffeur terug te fluiten en besluiten we naar Freedombeach te gaan wat helemaal onderin Ko Tao ligt. Het is een klein baaitje met een prachtig uitzicht met palmbomen, rotsen en blauw water. Peet en Rick gaan wat snorkelen en ik houd het bij zonnen en zwemmen. Er is 1 restaurantje waar we wat kunnen eten en de rest van de middag besteden we aan het bijbruinen. Onze chauffeur haalt ons op de afgesproken tijd weer op en brengt ons weer keurig naar ons hutje. Weer lekker gegeten op het strand met een seafoodbarbeque en wat drankjes.

Eerst maar even een nieuwe fles zonnebrand ingeslagen. Ja zelfs als je al 4 maanden non stop zon ziet moet je toch blijven smeren! Een longtail geregeld die ons naar Mango Bay brengt. Dit ligt bovenin op Ko Tao. Het is een super mooi baaitje en helaas is dat niet ongezien gebleven. Het ligt stampvol met boten, snorkelaars en duikers. Het ziet er letterlijk zwart van!! Peet en Rick gaan weer de zeebodem bekijken terwijl ik heel lui op een luchtbed ga ronddobberen in de zee.
Als de heren terug zijn gaan we eten bij het enige restaurant. Super hoog en een flinke klim dus maar wel een prachtig uitzicht op de mooie baai! Eind van de middag was onze bootman er weer om ons weer terug te varen. Vanavond hebben we de nachtferry geboekt en dus maar 1 kamer aangehouden om nog even te kunnen douchen. We eten bij ons guesthouse waar ik lekker kip met rijst neem en de mannen een noodle soepje. Ze vinden het nogal flauw en gooien er een handjevol pepertjes in waardoor het zo heet worden dat ze het bijna niet meer kunnen eten! Nog wat flessen water inslaan voor de komende nacht en net als we worden opgehaald begint het met regenen. Goed gegokt dus!
De pick up brengt ons naar de pier waar we op de autoferry stappen. Boven in zijn 2 grote hutten waar in iedere hut 42 stapelbedden staan. We hebben alledrie een eigen bed met kussen en deken en het is allemaal goed te doen! Er was van te voren gezegd dat we er vroeg moesten zijn omdat er maar een beperkt aantal bedden zijn waardoor we om 20 uur al op de boot zitten terwijl deze pas om 23 uur vertrekt. De mannen gaan nog wat snoepgoed halen in het stadje voor de avond en om 23 uur varen we dan eindelijk af. Meteen worden de lichten uitgedaan zodat het gelukkig ook gelijk stil word en we nog wat kunnen slapen.

De planning was dat we om 5 uur s ochtends in Chumphon zouden aankomen maar we zijn er al om 4 uur! Een kort nachtje dus! Iedereen van de boot af en daar moeten we even wachten tot onze pick up er is. Na wat zakken chips verder komt er een jongen aanrijden waar we mee mogen. Ik ga lekker voorin zitten en na 10 minuten rijden worden we gedropt bij een restaurantje waar we tot 7 uur moeten wachten op onze minivan naar Ranong. Gelukkig is er koffie en tijd en wifi wat de 2 uur wachten iets makkelijker maakt. Wij te lange Hollanders zaten natuurlijk niet echt comfortabel in de minivan maar ik heb nog wel mijn ogen dicht kunnen doen bijna de hele weg gelukkig!
Om 9 uur werden we weer afgezet bij een reisburo en weer opgehaald door een andere minivan die ons in een paar minuten naar de pier bracht. Soms gaat het allemaal een beetje omslachtig hier...
Het super kleine piertje in Ranong is niet echt een pier te noemen. We ruilen ons kaartje in voor een bootticket en stappen op een grote houten longtailboot die ons naar Ko Chang gaat brengen. Er zitten voornamelijk Thaise mensen op en weinig toeristen! Om 9:30 uur vertrekt onze longtailboot. We varen eerst een stuk door een kanaal langs allerlei scheepswerven en komen dan in zee terecht waar we Birma kunnen zien liggen! Na een uurtje naderen we Ko Chang maar helaas is onze longtailboot er ook voor om alle bungalowtjes te bevoorraden, waardoor we elke keer een stop moeten maken om zakken ijs en bier af te gooien. Wat wel een voordeel is dat je wel afgezet word waar je maar wilt. We kiezen Crocodile Rock uit de lonely planet wat helemaal op de punt ligt. Na 2,5 uur varen zijn we eindelijk op onze plek. Helaas heeft Ton, de baas, nog maar 1 kamer vrij. Peet gaat bij de buren informeren en wij hebben een super vette hut die over de zee hangt met uitzicht over de hele baai! Ko Chang is een redelijk groot eiland maar er komen hier bijna geen toeristen. Er is ook helemaal niks te doen op het eiland behalve relaxen en een boek lezen. Er is geen stroom in de hutjes en s avonds moet je het doen met olielampjes wat ook weer wat heeft!
Er zitten geen ramen in onze hut en de fan is vervangen door de zeewind. Er zitten geen sloten op de deur en je kan alles open laten staan. Geen probleem volgens Ton!
We eten bij ons guesthouse liggend op kussens met uitzicht op Birma. Het zelfgekookte eten is heerlijk en na het eten taaien we allemaal af. Peet valt in slaap op de pier, Rick op bed en ik in de hangmat. Ik maak het wel heel bont door wakker gemaakt te moeten worden olm 18 uur door Rick.
We eten deze keer bij Peter zijn huis wat gerund word door Lek. Aardige vrouw!
Inmiddels is het eb geworden en kan je over het strand lopen naar de baai. Anders moet je via de bergen klimmen. Na het eten is iedereen nog steeds gaar dus lopen we terug naar onze hut waar we nog even een boekje lezen met ons olielampje en daarna onder de klamboe duiken.

Het is heerlijk om wakker te worden met kabbelende golfjes onder je huisje en dan een prachtig uitzicht! We ontbijten bij Peet zijn huis en doen vandaag het enige wat iedereen op Ko Chang doet... NIKS! We lezen onze boekjes uit en lopen naar onze hut waar we kussens naar de pier slepen en deze meteen voor onszelf claimen en hier de rest van de dag doorbrengen. We luieren een beetje, zwemmen en zonnen en lezen wat en Peet laat zich nog masseren. We hebben een nieuw spannend spel bedacht... op het luchtbed in de zee gaan liggen en dan 500 tellen je ogen dicht houden!
Het klinkt super duf maar probeer het maar eens! Als de zon ondergaat gaan we nog snel even douchen en de tassen pakken voor we geen licht meer hebben. We eten bij ons voor en duiken dan ons bedje in voor voorlopig onze laatste goede nachtrust....

Vandaag staat een lange reis te wachten op ons. Het doel is om zo snel mogelijk naar Chiang Mai te reizen wat helemaal in het noorden ligt. Normaal boek je in Thailand gewoon bij een reisburo een tripje van deur tot deur maar aangezien deze er niet zijn op Ko Chang zijn we op onze backpackersinstincten aangewezen.. Om het nog iets moeilijker te maken voelen Peet en Rick zich niet helemaal lekker. Dat beloofd wat! Er gaan 2 longtailboten per dag naar Ranong, het vasteland.
We nemen de eerste van 8 uur. We kunnen nog ontbijten bij Ton en worden dan het strand opgestuurd. Het is helaas eb dus we moeten een stuk door het natte zand en dan door het water baggeren om op de boot te kunnen klimmen. Gelukkig zit deze nu niet zo vol en hoeven we niet alle hutten hier te bevoorraden dus in 1,5 uur zijn we in Ranong. We willen een taxi nemen om ons naar een reisburo in Ranong te brengen uit de lonely planet die ons hopelijk wat informatie kan geven. En laten we het geluk hebben dat we net in de taxi zijn gestapt van degene van dat reisburo!
Hij zet ons af en geeft ons wat info. We kunnen vanaf hier een minivan nemen naar Chumphon en vanaf daar een nachttrein naar Bangkok. Daar moeten we dan een dagtrein of een andere nachttrein door naar Chiang Mai. De andere keus is een bus nemen vanaf Ranong naar Bangkok die er 11 uur over doet en dan is er nog een kans dat we dezelfde avond een nachttrein kunnen halen naar Chiang Mai. We besluiten dat maar te doen aangezien Peet niet zoveel tijd meer heeft. We moeten snel een taxi vinden want de bus vertrekt al over een half uur! We treffen uiteraard de sloomste taxi chauffeur ter wereld en 15 minuten voor tijd zijn we op het busstation. Gelukkig kunnen we nog mee. De goede moed zit er nog steeds in en tot nu toe loopt onze zelfgeplande reis perfect!
De leukigheid is er al snel af na een paar uur in de bus. Het is bloedheet en de stoelen zijn toch wel hard.. We leven deze dag op koek, snoep, chips, water, melk en broodjes met varken uit de shredder erin. We hebben 2 stoppen om naar de wc te gaan en nog meer koek en chips te kopen.
Iedereen is super gaar als we eindelijk om 21 uur arriveren in Bangkok. We gaan het erop wagen en vliegen een taxi in om ons naar het treinstation te brengen. De laatste trein gaat om 22 uur. Op tijd aangekomen blijkt de trein vol... helaas voor de volgende nacht ook! Dan besluiten we om toch maar gelijk door te gaan en boeken een ticket voor 2e klas zitplaatsen in de 15 uur durende treinrit.
Het is behoorlijk basic. Er hangen wat fans aan het plafond en alle ramen staan open. Beetje zoals in India!
We hebben allemaal een helse nacht achter de rug. Amper kunnen slapen. Het werd s nachts behoorlijk koud en tot overmaat van ramp zaten er 3 Duitse gasten achter ons die behoorlijk aan het zuipen waren en steeds luidruchtiger werden. Rick voelt zich nog steeds niet lekker helaas.
Om 9 uur (als we er dus al 11 uur op hebben zitten) komen we erachter dat we minimaal 2 uur vertraging hebben! Aaarrggh.. Het word bloedheet in de trein en alles plakt. We zitten niet meer lekker en hebben al 2 dagen geen douche of tandenborstel gezien en alleen maar chips en koek met water weggespoeld. Naarmate de dag vorderd word het warmer en warmer. Buiten word het landschap steeds droger en we komen door stukken die de locals in de brand hebben gezet voor vruchtbare grond. Op sommige stukken rijden we zelfs door de fik heen! Waardoor er een lekkere brandlucht in de trein hangt en stukjes as naar binnen vliegen. Om de 10 minuten staat de trein stil. Peet denkt dat het komt doordat hij de heuvels niet op kan komen en dat er een locomotief voor gezet moet worden om hem omhoog te trekken. Daarom zijn de treinen in Thailand ook een stuk minder snel als de bussen die er maar half de tijd over doen! De trein rijd hier gemiddeld zo'n 30 km per uur en na zoveel uur in de trein word dat erg frustrerend. Uiteindelijk na 3 uur vertraging en een treinritje van 18 uur en een totale reisdag van 32 uur komen we aan in Chiang Mai.
We nemen een taxi en laten ons bij een hotel afzetten. Rick en ik nemen meteen de kamer en Peet zoekt nog even verder. Rick is nog steeds een beetje grieperig en gaat naar bed terwijl Peet en ik even lekker gaan eten. Het is inmiddels al 18 uur en daarom doen we niet veel meer. Ik haal wat broodjes en een shake voor Rick en ga dan genieten van onze welverdiende warme douche en lekkere bed! Dat hebben we dubbel en dwars verdiend!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *