Gezelligheid en hoosbuien in Ao Nang

Vanmorgen onze tassen gepakt en even op ons gemak ontbeten. Naar de pier gelopen en onze ferry gezocht. We kregen een mooie sticker op om de mensen naar verschillende bestemmingen uit elkaar te houden. Even wachten tot we als vee opgepropt op de ferry zitten en als er dan echt niemand meer bij kan varen we uit. Twee uurtjes later komen we aan bij de pier van Krabi. We gaan deze keer voor de verandering eens niet naar een eiland maar wel naar een plaats die aan zee ligt. Ao Nang.
We lopen de lange pier af en meteen begint iedereen naar je te roepen voor taxi's of vervoer. We vinden een bus die compleet (behalve de wielen natuurlijk) gemaakt is van hout die naar Ao Nang gaat. Als iedereen ingeladen is en de tassen op het dak gepakt zijn blijkt dat wij in een 100 baht per persoon moeten betalen omdat we niet de goede kleur sticker op hebben! Even lekker opgelicht dus in Phi Phi met onze "gratis" transfer naar Ao Nang! We hebben geen zin om moeilijk te doen en betalen dus maar. Onderweg komen we langs grote limestone gebergten waar de provincie Krabi om bekend staat. Een prachtig gezicht. De chauffeur stopt op verschillende plekken en de eerste stop voor het centrum besluiten wij er uit te gaan op zoek naar een guesthouse uit de lonely planet. We moeten nog wel een stuk lopen in de hitte en helemaal bezweet komen we aan bij Laughing Gecko.
We nemen een bamboe hut met badkamer inclusief hangplee voor 400 baht (10 euro)
Super aardige mensen. Nui de man is Thai en heeft 15 jaar in Keulen gewoond als vertaler. Zijn vrouw Patricia is Italiaans en heeft in Canada gewoond en nu runnen ze het guesthouse al 13 jaar samen met hun 2 kinderen. Voor is een barretje met tafels en ligkussens en hangmatten. Je moet jezelf bedienen uit de koelkast en opschrijven wat je neemt en dit word dan later verrekend.
De rest van de dag blijven we een beetje in het restaurant hangen om wat te internetten en bij te komen van de hitte.
Elke avond kookt Nui een grote maaltijd waar iedereen van mee kan eten voor een bedrag van 150 baht per persoon. Erg gezellig met kaarsjes op de tafels en verschillende Thaise gerechten. Je mag nemen wat je wilt en hoeveel je wilt.
Er zitten een groepje Fransen hier die er inmiddels al weken of sommige zelfs maanden zitten! Na het eten kletsen we nog wat en zoeken dan ons bed op.
De volgende morgen konden we ontbijt kiezen en wat geserveerd werd door Patricia. Omelet met toast en koffie en thee. We willen vandaag een scooter huren maar het blijkt dat alle 60 scooters van het verhuurbedrijf al weg zijn dus moeten we wachten tot 12 uur tot de eerste vrij is.
We krijgen wel een mooie gele scooter met pas 16000 km op de teller. Eerst maar even naar het centrum gereden op zoek naar een kaart. Helaas zijn ook alle kaarten uitverkocht dus scoren we even een lunch bij de Mac. We besluiten om maar een kant op te rijden en halverwege vinden we een toerist office die nog kaarten heeft. We vervolgen ons weg naar een waterval wat best een stuk rijden is. In Thailand is het ook nogal lastig om iets te vinden. Soms staan er borden, soms helemaal niet. Soms in het Engels en soms in het Thai. Dan komt er een bord met Waterfalls 37 km en 10 meter verderop staat er een bord met Waterfalls 17 km.
Na een goed uur rijden loopt de weg dood op een National Park waarin de waterval blijkt te zijn.
We betalen de entree en zodra we naar de waterval willen lopen begint het te regenen. Even schuilen tot het droog is en dan verder. Uiteraard weer over gladde rotsen, half door het water, hoge traptreden in de rotsen uitgehakt en overal bloedzuigers op de grond vanwege de regen.
Na een flinke klim zijn we er. Het is een behoorlijk grote waterval met een klein meertje. We schuiven aan bij wat Thaise jongens en Rick neemt even een douche onder de waterval. Na wat rondgespetterd te hebben klimmen en glijden we weer naar beneden en vertrekken weer op onze brommer. Achter ons komt een pikzwarte lucht aan en het eerste half uur blijven we die voor maar dan begint het te waaien en stoppen we toch maar even om te schuilen. We zijn aangekomen bij Mike's Bar. Een oude kerel van 70 jaar uit Engeland roept ons meteen binnen en stelt ons voor aan zijn (ik schat ongeveer 30 jaar) Thaise vrouw. Hij heeft hele verhalen over van alles en nog wat. Erg aardige kerel maar een typisch gevalletje van sextoerist! Zeker als hij over zijn reisjes naar Pattaya begint wat bekend staat als DE rosse buurt van Thailand. Als het weer droog is rijden we terug naar onze hut. Even een douche pakken en weer op de scooter naar het centrum waar we wat eten bij een foodstall en wat langs de kraampjes lopen met alle toeristensouvenirs.
De volgende dag zijn we na het ontbijt meteen vertrokken om naar de Hotspring te rijden wat zo'n 70 km verderop ligt. Nog even een kleine stop onderweg om onze gevoelloze billen wat rust te geven en na een ruim uur komen we aan bij de hotsprings. Een echte toeristenattractie met parkeerplaats erop en eraan. Entree betaald en dan loop je over een betonnen pad midden door de jungle.
De hotsprings komen uit een waterval. De enige warme waterval in heel Thailand. Eenmaal aangekomen blijken de busladingen toeristen gelukkig weg en zijn we maar met een paar anderen. De springs zijn heerlijk warm, volgens het bordje zelfs 40 graden! Even genoten van ons welverdiende warme badje en dan weer verder op de scooter naar de volgende bestemming.
De Emerald Lake. Weer 7 km rijden en we zijn bij de volgende toerist trap aangekomen. Een klap met entree betaalt en naar het lake gewandeld. Dit is een helderblauw/groen meer (niet warm deze keer) in de jungle waar je kunt zwemmen. Een klein stroompje waar je onder kan zitten en wat visjes erin. Na een uurtje zwemmen en opdrogen is het inmiddels al eind van de middag en rijden we naar een lunchplekje om daarna weer door te gaan richting de hut. Helaas zo'n 15 km voor ons stadje begint het als een gek te hozen. Snel gestopt samen met 10 andere Thai bij een dierenwinkeltje langs de weg. Hier hebben we bijna 2 uur moeten schuilen en nog steeds was het niet droog. Toch maar in de regen terug rijden dan! Zeiknat komen we aan. Droge kleren gepakt en even opwarmen onder de dekens. Tegen 20:00 uur regent het nog steeds als een gek dus maar even onze poncho's tevoorschijn gehaald en bij de buren lekker Italiaans gaan eten.
Vandaag maar even een relaxdagje ingesteld. Het is niet erg lekker weer. Bewolkt en het waait nogal en af en toe wat miezerregen. En ook af en toe zo'n dagje niks doen is goed voor onze portemonnee in het nogal dure Thailand.
De dag brengen we door met hangmat hangen, boekje lezen, internetten, lunchen en ouwehoeren.
S Avonds eten we weer mee met het gezamenlijke diner. Deze keer heeft Nui gele curry met rijst, salade en loempia's gemaakt.
S Avonds komt Fernando, een vriend van de familie, een Spanjaard die in Keulen woont, gitaar spelen met Lawrence. Lawrence is een Engelsman die al 17 jaar in Amsterdam woont en goed Nederlands praat dus. Erg gezellig met muziek en sommige die zingen en verder wat kletsen.
Voor we het weten is het al laat en druipt iedereen langzaam af naar zijn of haar bed.
De volgende dag wilden we toch even actief gaan doen na al dat geluier en gerelax en hebben we een halve dag kanoën door de mangrove geboekt.
Om 13 uur worden we gehaald door onze gids Bat. We zijn maar met zijn tweeën vandaag. Na een kort ritje worden we bij de beginplaats afgezet en krijgen we een waterdichte tas voor onze spullen en een fles water. Bat in een kano en wij samen in de ander. Even wennen aan het tegelijk peddelen en dan gaan we op weg. Het eerste stuk is door de mangrove maar over een vrij brede rivier. Als we bij een smal stukje aankomen, moeten we de kano uit en via een gammele trap op een nog gammelere brug stappen. Hieroverheen moeten we naar de grot lopen. Wat foto's gemaakt van het uitzicht en ieder met een klein zaklampje de grot in. Weer eens een grot waar geen verlichting is en alles spekglad door het water. Het is dus weer een hele ondernemening om overal overheen te klimmen, glijden en klauteren. Via een gat klimmen we weer uit de grot en moeten we over een smal paadje redelijk steil naar beneden. De grond is helemaal bedekt met bladeren wat het dus spekglad maakt. Met behulp van takken en lianen die er hangen glijden we naar beneden en lopen weer de grot in. In dit stuk hangen er honderden vleermuizen! Super mooi om te zien. Weer terug geklauterd, gegleden en geklommen naar het beginpunt en dan wil Bat ons nog uilen laten zien. Moeten we wel even op een smal richeltje met naast je een afgrond en niks om je aan vast te houden lopen. Zo gezegd zo gedaan maar de uilen waren er niet! Helaas!
Via de gare gammele brug weer in de kano gestapt en terug gepeddeld waar Rick nog even een duikje heeft genomen bij de Fish Farm die in het midden van de rivier dreef. Ik heb maar even lekker in een hangmat rondgelummeld. Als Rick weer opgedroogd is peddelen we verder door super smalle stukjes mangrove. Zo smal dat je op sommige stukken niet eens kan peddelen. Tegen 16 uur komen we weer aan bij het startpunt helemaal onder de modder, met zere spieren en bezweet. Een verse ananas gegeten en weer terug gebracht naar onze hut. Snel een douche genomen en de 20 minuten naar het centrum gewandeld en wat gegeten bij een foodstall. Wat broodjes en een pot Nutella gehaald bij de supermarkt en deze gesmeerd voor morgen. Morgen worden we namelijk om 6 uur s ochtends al gehaald om met de bus en ferry naar het volgende eiland Ko Samui te gaan.
De rest van de avond kletsen we nog wat en nemen even afscheid van iedereen en beloven Nui en Patricia nog een keer terug te komen. We hebben hier een super leuke tijd gehad.
Dan snel ons bed in om weer fris en fruitig te gaan reizen morgen!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *