Yangon & Mandalay in Myanmar

Als eerste: Het is een hele opgaaf om uberhaupt een verhaal te plaatsen met dit internet.. Dus sorry maar de foto's gaan misschien nog even duren... We doen ons best! 

Onze laatste dag in Thailand is aangebroken. De volgende keer dat we hier zijn vertrekken we binnen een paar dagen naar huis. Raar idee en we willen er voorlopig nog niet aan denken!
De tassen "vlieg" klaar gemaakt en voor de laatste keer ontbeten in Happy House en om 11:45 uur worden we gehaald door een minivan. Uiteraard weer propvol geduwd met alle bagage erbij. Een half uurtje scheuren en we zijn bij het vliegveld. Inchecken en een douanestempel gehaald om de btw van onze laptop terug te krijgen. Dan door de inmens lange immigratie dienst en bagagecheck. We krijgen min de 100 baht administratiekosten (het mag wat kosten zo'n stempeltje) nog 500 baht terug van de btw. Nog even een burger gescoord bij Burger King en gebruik gemaakt van 1 van de talloze computers van gratis internet. En voor we het weten is het tijd om te gaan boarden. Het is maar een klein uurtje vliegen naar Yangon en de douane is geen enkel probleem. Er landen maar zo'n 2 vluchten per dag dus de rij is kort. Onze tassen liggen al klaar op de band en meteen komt er een man aangelopen die wil weten of we een taxi nodig hebben. We stappen in bij een chauffeur met een stokoude auto die aan alle kanten rammelt en helaas voor ons heeft deze aardige man ook een travelagency. De hele weg blijft hij doorratelen over vliegtickets, bustickets en tours. Vriendelijk vragen we hem ons gewoon bij het hotel af te zetten wat we gekozen hebben uit de LP. Helaas zit dit vol. Hij moet terug naar het vliegveld dus stappen we bij de volgende taxi in. Die brengt ons naar het Central Hotel wat ook vol zit! Ze hebben nog wel een 1 persoonskamer vrij en willen daar een extra bed bijzetten maar hiervoor moeten we 50 dollar per nacht voor betalen... Nee dus! We lopen wat verder en vinden het Sunflower hotel. Deze hebben nog een kamer vrij op de 6e verdieping (dat zijn heel veel trappen) zonder badkamer voor 22 dollar. We nemen hem toch maar voor 2 nachten. De kamer is vrij groot en met airco en mooi uitzicht.
Wat ons meteen opvalt is het gevoel weer terug te zijn in India. Mannen die rokken dragen, smerige oude gebouwen en auto's uit de Middeleeuwen. De mensen zijn tot nu toe vriendelijk en we horen meteen dat wij uit: een tulpenland komen, onder de zee wonen en bekend zijn vanwege het voetbal.
Er word goed gekeken bij de receptie van het hotel naar de dollars. We probeerde onze "oude" dollars nog te slijten maar ze accepteren echt alleen maar ongevouwen en onbeschadigde nieuwe biljetten.
De rest van de avond brengen we op de kamer door met een boek en ons uitzicht op de stad.

Als om 9 uur de wekker gaat lopen we naar beneden. Normaal is dat bij elk hotel het ontbijt inbegrepen is in de prijs van de kamer. Bij ons dus niet. We ontbijten toch maar in de dining room met toast en ei voor 2 dollar per persoon. We lopen naar het eind van onze straat waar een grote hal is waar een souveniermarkt te vinden is. Het valt ons meteen op dat alle prijzen vermeld zijn in kyat (spreek uit als tsjat) Alleen de hotels en sommige taxichauffeurs willen dollars hebben. De rest accepteerd het ook wel maar dan betaal je dus altijd meer dan in het lokale geld. Even een rondje gemaakt en wat kleine souveniertjes gekocht. Dan lopen we een local tegen het lijf wat ons meteen doet denken aan onze eerste dag in Mumbai met Terrenca aka Captain Sparrow.
Het is een man van 65 jaar die Engelse les geeft en erbij verdiend als gids. Zijn naam is Uncle!
Hij geeft ons eerst wat info over bustickets en geld wisselen en we spreken daarna af om hem in te huren voor vanavond een rondleiding naar het Shwedagon en morgen een dagtourtje.
Hij geeft ons de tip om wat geld in te wisselen voor kyat en dit niet op straat te doen aangezien ze allerlei trucjes hebben om je zo snel mogelijk van je geld af te helpen.
We lopen eerst naar zijn busticketbureau door de inmiddels brandende zon (zo'n 37 graden) en als we willen boeken blijkt deze meneer alleen kyat te willen hebben!! Grrrr dus terug naar ons hotel en wat dollars gehaald en terug gelopen naar de bank. Je krijgt 815 kyat voor 1 dollar en 1037 kyat voor een euro. De koers van de kyat is flink gestegen want volgende de LP van 2009 kreeg je 1850 kyat voor een dollar! Terug naar de busmeneer gelopen en ons ticket voor de nachtbus naar Mandalay geboekt voor morgenavond. We proberen een taxi te krijgen die ons naar het hotel wil brengen. Er zijn er een heleboel die ons niet eens mee willen nemen en daarna krijgen we prijzen als 2000 of zelfs 4000 kyat te horen! Laat maar! We lopen en maken onderweg een stop om even wat te drinken en een portemonnee te kopen om onze dollars nieuw en ongekreukt te houden. Even opdrogen op de kamer in de airco en om 17 uur word er naar de kamer gebeld door Uncle om ons te herinneren dat we een lange broek en bedekte schouders moeten hebben voor de pagoda.
We lopen met hem een stuk de straat uit en stappen in de lokale bus. Deze zit net als in India letterlijk tot het dak toe vol en Rick moet zelfs bukken om zijn hoofd niet tegen het dak te stoten. Gelukkig mogen we er bij de 3e halte uit en laat Uncle ons midden op straat staan voor een paar eerste foto's van de Shwedagon Paya. (Shwe, betekend goud) We moeten de 5 dollar entrée per persoon betalen en de slippers achterwege laten en gaan dan met de ligt omhoog. Het is flink druk met toeristen en locals.
De stupa zelf is ongeveer 100 meter hoog en bedekt met puur goud. Ze zeggen dat er meer goud op de stupa zit dan op de bank van Engeland! Bovenin de top hangt hij vol met diamanten en robijnen. Volgens Uncle 6000 diamanten en 3600 robijnen en op de top ligt een 67 karaats diamant. Elk jaar komt hier meer bij. We lopen eerst zelf een ronde om de pagode heen en komen daarna terug bij Uncle voor wat verhalen. Hij verteld over de koningen, het spiezen van Portugeese piraten, de grootste bel ter wereld die in een rivier verderop ligt en hoe elke koning de stupa groter en groter bouwde. Met hem lopen we nog een 3 uur lange ronde langs de pagoda, de 4 belangrijkste budha's (als nummer 5 er komt zal de wereld vergaan) en hij verteld ons doormiddel van onze geboortegegevens welk dier en welke budha we zijn. Rick is een tijger en ik een vuurspugende draak. Al deze budha's met hun dieren staan langs de pagoda en we moeten elk bij onze eigen budha wat rituelen uitvoeren en bidden voor een langer en gelukkig leven. Uncle laat ons op allerlei plaatsen staan zodat je de verschillende kleuren van de edelstenen kan zien op de pagoda. Hij kan soms een beetje bazig zijn en dwingt af en toe om meer foto's te maken. Ook is hij (wat wij niet gewend zijn) erg "in your space" en dat benauwd ons af en toe. Verder is het een lieve man die heel veel weet over de historie en mooie verhalen kan vertellen die we anders nooit hadden gehoord. Hij brengt ons terug naar ons hotel waar we erachter komen dat de eetzaal al dicht is om 20:30 uur. Helaas is er in geen velden of wegen een (open) restaurant te vinden. Na een stuk lopen komen we bij de skybistro waar een restaurant is op de 20e verdieping met een prachtig uitzicht over de stad.

Alles weer in de backpacks geladen en uitgecheckt en om 9:30 uur stond Uncle voor de deur. Hij regelde (met ons uit het zicht) een taxi die ons langs wat bezienswaardigheden zou rijden vandaag.
Totaal is het 10.000 KS (10 euro). Het is een oude man met een super verotte oude toyota. Alles wat er kapot kan gaan is kapot. De stoelen achterin is niks meer dan een kleedje over het stalen frame en de deur moet je optillen anders sluit hij niet meer.
De eerste stop zijn de witte olifanten. Het zijn geen albino's maar echte witte olifanten! Heel apart om te zien. Daarna rijden we door naar het Inla Lake waar we wat lokale snacks proberen en een glaasje lemon juice en wat over het meer kijken.
Uncle heeft haast vandaag dus rijden we na een kwartiertje door naar de reclining Budha oftewel de liggende/slapende budha. Ongeveer hetzelfde als in Bangkok alleen deze is wat groter. Om precies te zijn 76 meter lang. Als we er heen rijden komen we langs een aantal huizen waar monikken wonen. Op dat moment word er net een oudere man aan armen en benen naar buiten gesleept en in een taxi getild. Hij is ziek! Zegt Uncle. Maar hij wil niet in een ambulance vervoerd worden... Nee liever door 4 man aan je armen en benen naar buiten gesleept worden en dan achterin een taxi met nog 3 mannen op je schoot naar het ziekenhuis worden gereden. Dat is veel minder monnik-onterend?
We rijden ook nog langs het huis van Aung San Suu Kyi de beroemde vrijheidsstrijdster van Myanmar.
De laatste stop is een pagoda waar de 4 haren van Budha in liggen..
Nu even een verhaaltje van Uncle:
Lang, lang geleden waren er 2 kooplieden uit Birma die voor de ruilhandel naar India gingen met hun schip. Daar aangekomen kwamen ze de Engelenkoning tegen. Deze sprak tot hun en zei dat zijn broer de Enlightened was! Hij was Budha! En als ze hem tegen zouden komen moesten ze hem eten en drinken aanbieden. Zo gezegd zo gedaan. Ze kwamen inderdaad Budha tegen en boden hem eten en drinken aan. Als dank hiervoor gaf hij hen 8 van zijn eigen haren. Toen ze terug voeren moesten ze langs de grens van Bangladesh. Het verhaal was inmiddels al rond gegaan dat zij de heilige budha haren hadden, dus om de grens over te varen moesten ze 2 haren afgeven. Vervolgens kwamen ze in de zee terecht waar de drakenkoning woonde. Deze koning veroorzaakte grote stormen en golven en het schip verging bijna! Als ze levend thuis wilde komen moesten ze de drakenkoning ook 2 haren geven. Toen ze eindelijk weer bij Yangon aankwamen kwam de koning zelf (door tot zijn nek in het water te waden) naar het schip om de schaal met de haren aan te nemen. Sorry koning maar we hebben 4 haren af moeten staan zeiden de kooplieden. De koning maakte de schaal open en... wat een wonder! Er zaten toch 8 haren in. Deze haren worden tot op de dag van vandaag bewaard in een pagoda.
En die gaan wij dus nu bekijken! Eerst weer de toegang betaald van 2 dollar per persoon en toen kwamen we erachter dat de pagoda dicht is! Dankzij Uncle mogen we er toch in met een zaklamp. Het is een echte schatkamer. Alle muren en plafonds zijn bedekt met goud en naast de pagoda met de haren liggen er vergulde en puurgouden budha beelden, oude munten en edelstenen.
We nemen nog een kijkje bij de rivier waar het schip toendertijd aankwam en relaxen even.
We proberen voorzichtig aan Uncle te vragen hoe het "echte" leven in Myanmar was en hoe het nu is maar hij wil er niet echt over praten. Alles gaat prima hier en het is een rijk land horen we.
Onze taxi is inmiddels weg en we nemen de lokale bus terug naar de stad. We lopen naar een lokaal eettentje waar een aantal smerig uitziende potjes met vlees, ingewanden en een olieachtig saus staan. Heerlijk! Volgens Uncle... Kies maar wat uit, bordje rijst erbij en smullen maar!!
Uncle wil ons nog meenemen naar zijn huis om wat video's van zijn studenten te laten zien maar we zijn een beetje klaar met zijn soms wat opdringerige gebaren en lopen na hem bedankt te hebben naar ons hotel. De schoften daar laten ons geen gebruik maken van de openbare douche en dus moeten we vanavond bezweet de bus in.
We zoeken een taxi en rijden met hem naar het busbureautje waar we moeten wachten op de ferrybus die ons naar het busstation buiten de stad brengt.
Yangon is een super veilige stad zonder veel criminaliteit. Het enige wat erg gevaarlijk is voor de toeristen zijn de slecht verlichte straten s avonds waar je goed uit moet kijken dat je niet in de grote gaten valt die in de stoep zitten en uitkomen op het riool. We spraken een NL se vrouw die hier op dag 1 in zo'n gat is gevallen en vervolgens 5 maanden met een open been heeft rondgelopen.
Om 17 uur komen we erachter dat de ferry bus niet veel meer is dan een klein vrachtwagentje met wat houten bankjes achterin. We worden met 14 man en alle bagage in het midden erin gepropt. Je kan je niet meer bewegen en dan beginnen we de helse rit van 3 kwartier...
De jongen rijd echt keihard en twee keer moet hij met piepende banden remmen om te voorkomen dat we met 60 km per uur tegen een andere auto klappen. Het bankje waar ik en nog 4 man op zitten klapt in elkaar onderweg en het bankje tegenover ons ook 2 x. Iedereen stinkt naar zweet en mijn voeten en billen slapen terwijl je je uit alle macht probeert vast te houden terwijl hij over drempels en door bochten scheurt. Eindelijk zijn we bij het busstation en worden we naar de goede bus gewezen. Onze tassen daar laten staan en wat gaan eten bij een lokaal tentje. Het is voornamelijk Indisch en Chinees eten. Het Myanmar food bestaat voornamelijk uit curry's met rijst. Helaas zit er weinig smaak aan en is het niet mijn favoriete eten...
Als het dan eindelijk tijd is installeren we ons in de bus om te gaan vertrekken om stipt 21 uur.
De bus is vrij luxe met gratis flesjes water, een kussentje en beensteunen. Er zit nog een Amerikaan achter ons waar we nog even mee kletsen. Om het leuk te maken heeft de chauffeur een karaokevideo aangezet op volume 38 zodat iedereen het goed kan horen!
Helaas voor ons werkt de airco erg goed waardoor het echt steenkoud word in de bus. De chauffeur zit zelfs met een sjaal en winterjas achter het stuur (en dan denk je bij je zelf: zet de airco dan een standje zachter! Maar nee...) Rick was vergeten zijn vest in te pakken en krijgt s nachts nog heel lief de naar zweet stinkende trui van de Amerikaan. We doen bijna geen oog dicht. Ik heb wel men warme kleren aan maar ben tot op het bot toe koud en de laatste uren lig ik zelfs te rillen en te klappertanden.

Om 6 uur arriveren we dan eindelijk in Mandalay. Natuurlijk is het busstation ver buiten de stad en een taxi kost ons dus weer 10 dollar. Met ons stapt er ook een man in die gids is en meteen allerlei tours voor de volgende dag wil verkopen. We vertellen hem vriendelijk dat we toch echt eerst een hotel willen en even gaan slapen. Duidelijk zeer teleurgesteld zetten ze ons bij het hotel af en druipen af. (toch wel zielig) Helaas is het hotel vol en heeft pas om 12 uur een kamer vrij. We lopen door naar het Nylon Hotel op de hoek die wel een kamer vrij heeft voor 20 dollar per nacht. Met badkamer en zelfs een bad!
We duiken meteen ons bed in om er pas om 12 uur weer uit te komen.
We merken aan ons geld dat Myanmar tot nu toe het duurste land is waar we zijn geweest. Zelfs in vergelijking met Thailand! Dit komt waarschijnlijk doordat het totaal nog niet toeristisch is (ze verwachten dit jaar het topaantal toeristen van 700.000 man) en er dus weinig keus is in hotels en restaurants. De keuzen die er zijn, zijn allemaal erg duur en een kamer onder de 20 dollar vinden is erg moeilijk. In de kamerprijs zit welk vaak een airco en het ontbijt inbegrepen. Een lokaal maaltje met gebakken rijst met kip is ongeveer 2 euro p.p. Het is wel speciaal om in een land te zijn waar nog zo weinig blanken komen maar het heeft ook zijn nadelen. De nadelen zijn dat je weer heerlijk aangestaard word op straat (zoals in India) en dat er weinig keus is qua hotels en restaurants. Ook als je wilt reizen van plaats naar plaats moet je alles zelf regelen en zit je tussen de locals in. Veel bezienswaardigheden heffen een hoge entreeprijs van tussen de 2 en 10 dollar p.p. die rechtsstreeks naar de regering gaat. Maar al met al is hier (denken we) wel veel veranderd sinds er vorig jaar een burgerregering is gekomen ipv het militaire regime. Maar hoeveel invloed de generaals nog hebben is ons (nog) niet helemaal duidelijk.
We nemen even een douche en lopen wat door de stad om te gaan lunchen bij een restaurant. Het valt ons op dat bijna alle hotels tot nu toe wifi hebben (sommige betaald en de meeste denk ik heel erg traag) en sommige restaurants ook. Op de terugweg nog een lekker ijsje op en naar onze kamer om een reisplan te gaan maken voor de komende weken.
We merken ook dat de LP (lonely planet onze reisgids) uit 2009 niet echt meer up to date is. Terwijl we in de andere landen er toch goed mee weg kwamen!
In 2008 was hier cycloon Nargis die een groot deel van de steden, dorpjes en wegen heeft vernietigd. En veel plaatsen zijn dan ook beknopt omschreven omdat je er toendertijd niet heen mocht of doorheen mocht reizen als toerist. De Chinezen hebben een aantal jaren geleden een goede nieuwe snelweg aangelegd dwars door het land om de handel te verspoedigen. De rit Yangon - Mandalay koste ons dus ook maar 9 uur ipv de 16 tot 18 durende rit volgens onze LP.
Ook de prijzen kloppen vaak niet en we moeten ze meestal verdubbelen. De taxi's zijn erg duur hier omdat de benzineprijzen de laatste jaren zijn gestegen met 200%.
Wat grappig is dat de mensen hier elkaar roepen door een kusgeluidje te maken (wat bouwvakkers bij ons nog wel eens naar de vrouwen doen) De mensen kauwen hier op een soort nicotinekorrels die een smerige rode kleur aan hun tanden geeft. Als het opgekauwt is spuugt men het op de grond uit waardoor er overal rode klodders liggen (net als in India) Toeteren kunnen ze hier ook erg goed!
Myanmar is een van de armste landen ter wereld en sinds 1995 is er een toeristenboycot. Het heeft het langst durende militaire regime ter wereld gehad en iedereen die het daar niet mee eens is word opgepakt of gestraft. Hierdoor durven mensen niet te praten over slechte dingen omdat ze altijd bang zijn dat er mensen meeluisteren. Er word ook nog wel verteld dat de toeristen ook in de gaten gehouden worden door undercover agenten. Ik heb niet het idee dat het nog gebeurd maar je moet je wel overal registreren. Net als in Wit Rusland moet je als je een reis maakt al je gegevens en paspoortgegevens afgeven dus zodat ze ten allen tijden weten waar je bent.
In 1996 werd het mogelijk gemaakt om ipv 7 dagen 28 dagen een visum te krijgen voor Myanmar (wat nu nog steeds het maximum is) en er werd door de generaals het Visit Myanmar Year bedacht.
Ze hoopte op 500.000 bezoekers maar het heeft geleid tot minder dan 200.000 nadat er uitgelekt was dat er honderd duizende slaven werden gebruikt om vliegvelden en nieuwe wegen en toeristische attracties aan te leggen. Ook hele dorpen werden verhuisd zodat er hotels en restaurants gebouwd konden worden.
"The Lady" Aung San Suu Kyi die voor de toeristenboycot is zegt dat alle toeristen weg moeten blijven omdat al het geld wat er in dit land word uitgegeven verdwijnt in de zakken van de generaals en de lokale mensen hier alleen maar meer onder leiden. Velen zijn het niet met haar eens en zeggen dat er nu zo'n 80% van het toeristen inkomen gaat naar de lokale bevolking. Hopelijk veranderd er snel een hoop in dit onderdrukte land!!
Ok na wat info weer wat dagelijkse bezigheden van ons. Deze dag verder niet zo veel. We lezen wat op de kamer en luieren wat. Ik spot nog een gecko IN mijn bed en we eten bij de overburen.
Rick met een gepureerd kippetje en ik wat loempia's.

De volgende dag moeten we er op tijd uit om te kunnen ontbijten. Het is gratis in dit hotel en best uitgebreid. We krijgen thee/koffie, 3 toast, een ei en een banaantje. We gaan de walking tour lopen uit de LP. Het eerste stuk lopen we langs de oude stadsmuur en het cultureel museum. Dit skippen we omdat het volgens de LP niet de moeite waard is en nogal duur is (10 dollar). We komen langs de eerste Paya (pagoda) en nemen een kijkje. We maken een rondje langs de tientallen buddha's en stupa's. Een oud vrouwtje heeft op onze slippers gepast dus die geven we maar een klein fooitje. We lopen langs de klokkentoren die midden op de weg in een druk kruispunt staat. Hier staat ook een groot shopping mall waar we even een kijkje nemen. Het staat ramvol met kledingkraampjes en nog voller met mensen. We lopen terug naar buiten en een stukje over de lokale markt. We kopen een onbekende snack die naar zoete oliebollen smaakt. De markt staat vol met kleding, doeken, fruit, groenten en vlees en gedroogde vis waardoor de geur niet te harden is. Nog een paar paya's bekeken en even geluncht bij een Birmees eettentje. Ik krijg niet echt eetlust van de schalen vol met olie en rare stukken vlees erin. Rick neemt beef in een oliesausje. Rijst mag je zo vaak bijvullen als je wilt en je krijgt allerlei bijgerechten in kleine schaaltjes er gratis bij. Waaronder een heerlijk kippeningewanden soepje mmm!
‘s Avonds eten we lekker luxe bij een Europees restaurant met een biefstuk en een hamburger!

Vandaag gaan we een Ancient City Tour doen. Om 9 uur hebben we een oud barreltje gehuurd om te gaan touren. Het is een klein pick up vrachtwagentje met achterin 2 houten bankjes en hiervoor betalen we 22 euro! Gezien de tijd en afstand is dat echt heel duur. De andere optie is een "wat luxere" taxi te nemen voor bijna 40 euro.. We gaan achterin zitten en rammelen meteen alle kanten op. We rijden langs een thermometer die om 9:15 uur al 35 graden aangeeft. Het is nu hot seizoen hier en volgens de locals is ere en hittegolf afkomstig uit India. Lekker braden dus! Na een ruim uurtje rammelen zijn we in de eerste oude stad genaamd Sagaing. We moeten een hele hoge trap op langs kloosters en stupa's.
Boven aangekomen staat ere en grote gouden stupa en een prachtig uitzicht. Helaas is het behoorlijk heiig dus het uitzicht is wat minder. De stad bestaat uit 500 stupa's en meer dan 6000 monniken wonen hier. Het is een bijzonder gezicht om de verlaten stad met al zijn stupa's te zien. Vooral geen toeristen! De eerste 2 foto's zijn alweer gemaakt van ons! We lopen terug naar onze rammelkar en hobbelen verder naar de volgende stad. Hij stopt bij een rivier waar we met een bootje naar de overkant moeten varen voor 2000 ks (2 euro) en op de overkant moet je een horse cart nemen omdat het te ver is om te lopen, wat 5000 ks (5 euro ) kost. Het is een schitterende omgeving met allerlei huisjes , rijstvelden, bananenbomen en overall ruines. We gaan eerst naar het teakhouten klooster waar we wederom een prijs van 10 dollar p.p. voor entrée moeten betalen. Dit klooster komt uit 1834 en is helemaal van teakhout. In het klooster zijn 267 teakhouten pilaren van zo'n 30 meter hoog. De stad waar het in staat heet Inwa en is 400 jaar de hoofdstad geweest van Birma. Het klooster is mooi om te zien, al stinkt het wel een beetje binnen.. We rijden verder in ons karretje over hobbelige zandweggetjes en mogen nog een kijkje nemen bij een oude stupa. We rijden verder langs een stepwell die opgedroogd is en stoppen bij de watchtower wat vroeger onderdeel is geweest van het paleis. Doordat heel veel gebouwen van hout warden gemaakt vroeger staat er niet veel meer. De toren is 30 meter hoog en het paleis heeft het begeven in 1838 door een aardbeving. De rest is langzamerhand ook vergaan. Je merkt dat als je boven op de scheve toren staat deze ook niet heel lang meer overeind zal staan!
Rick heeft nog een oude pijp gekocht waarvan hij dacht dat het een zeldzaam stuk antiek was. Vervolgens zagen we alle verkopers met dezelfde pijpen rondlopen!
Onze laatste stop is Me Nu Ok Kyaung oftewel een stenen klooster. Het is lekker koel binnen en het gebouw is bijna helemaal nog intact. Mooi om te zien. De kelder hebben we maar geskipt want dit leek on seen geode verstopplaats voor giftige slangen. We eten een fried rice bij 1 van de verkoopstalletjes en hobbelen terug en steken de rivier weer over. We rammelen door naar de laatste stad genaamd Amarapura. De stad staat bekend om de U Bein's Bridge. De langste houten brug ter wereld en het meest gefotografeerde object in Myanmar. De brug is meer dan een km lang en 200 jaar oud. We lopen een eind de brug over en worden meteen weer opgelicht als we water willen kopen. De truc hebben we nu eindelijk door! Je vraagt de prijs. Water is bijvoorbeeld 200 ks. Dan geef je geld bijvoorbeeld 500 ks en ze geven maar 100 ks terug. Als je vraagt waar het wisselgeld blijft zeggen ze: Nee hoor ik zei 400 ks voor het water!! Daar stinken we vanaf nu niet meer in.
We rijden terug langs de thermometer die nu 40 graden aangeeft en eten een ijsje om even aft e koelen.
‘s Avonds eten we bij de overburen met een lekker Birmees maaltje van gemalen kip en noodles.
We wilden nog de nachtbus voor morgenavond boeken maar doordat de bank dicht is vanaf 15 uur konden we geen geld meer wisselen. Hopelijk is er morgen nog plaats!

Als we ontbeten hebben gaan we naar de bank om 200 dollar te wisselen. Weer stuiten we op een rariteit hier in Birma. Je hebt het feit dat ze alleen splinternieuwe dollars willen maar ze willen ook alleen maar groot geld! Dat betekend al seen je een briefje van 100 dollar inwisselt krijg je per dollar 813 kyat. Wissel je een briefje van 50 dollar in dan krijg je maar 795 kyat. Hoe kleiner de briefjes hoe minder kyat je er voor krijgt! Belachelijk want het blijft hetzelfde geld!
We lopen naar het tourbureautje en helaas blijkt de bus voor vanavond nog maar 1 vrije stoel te hebben. Er word gezegd dat er nog wel een extra stoel in het gangpad gezet kan worden? Dit lijkt ons niet echt comfortable dus boeken we de bus voor morgennacht maar. We konden nog wel 1 bus later nemen maar hiervoor was er geen hotel pick up waardoor we nog eens 10 dollar bij moisten betalen voor een taxi. We besluiten dus om nog 1 nachtje hier te blijven voor morgenavond te boeken. De bus kost ons 12 euro p.p. en we zullen we 3:00 uur s nachts arriveren in Kalaw. Mooie tijd!
We lopen terug naar de kamer en gaan even chillen en proberen te internetten. Ik zal jullie niet vervelen met onze bezigheden de laatste 2 dagen want dat zijn er weinig!! Beetje geluierd op de kamer in het kader van "geld besparen" Niet dat we krenten zijn geworden maar we hebben maar een bedrag van 2000 dollar totaal en geen mogelijkheid om aan meer geld te komen! De laatste dag checken we uit, gaan wederom weer Europees lunchen en reserveren vast een hotel in Kalaw waar we volgens hen vannacht om 1 uur aankomen. We zijn beiden behoorlijk toe aan een wat rustigere stad!
Tot het volgende verhaaltje!!
PS Reacties blijven we leuk vinden om te lezen dus vooral doen!!!
PS Sorry voor de lange lap tekst!

Liefs Rick en Maartje

Regelen en sightseeing in Bangkok

Eerst even leuk nieuws! We hebben ons visum voor Myanmar eindelijk binnen en vertrekken woensdag 7 maart om 16:25 uur naar Myanmar (Birma) Het heeft behoorlijk wat moeite gekost maar daarover straks meer…

Goed we zijn dus in Bangkok. The place to be en mijn favoriete stadje!
We worden rond 11 uur weer wakker en gaan ontbijten beneden. We gaan vandaag even kijken voor een nieuwe laptop. We nemen een taximeter (een auto) en treffen Mr. Lee. Een gezellige Chinees van 83 jaar oud! Hij kwebbelt de hele weg door en heeft talloze boekjes met refferenties van andere toeristen en vooral voor Nederlanders. Daar is hij namelijk gek op!! Hij begint meteen Nederlandse liedjes te zingen en begint daarna al zijn dagtochten aan te bieden. Als we aankomen in Pantip Plaza, het shopping mall voor electronica, beginnen we onze zoektocht.
Her en der vergelijken en kijken wat de beste koop is. Helaas voor ons zijn de prijzen bijna gelijk met thuis. Dus niet veel goedkoper zoals jullie waarschijnlijk denken!
We willen eerst op antwoord van de verzekering wachten en nemen een taxi terug. We lopen door Ko San Road, dat is DE backpackersstraat van Bangkok. Je kan hier erg goed en heel goedkoop shoppen. Je hebt toerbureautjes, pakkenwinkels, eetstalletjes, restaurantjes en noem het maar op. We vinden een bureautje waar mensen uit Myanmar werken waar we ons visum willen laten regelen. Dat scheelt weer een aantal taxi’s naar de ambassade zelf. Omdat hun een “speciale connectie” hebben met de ambassade is het visum in orde verzekerd hij ons. Er word gewoon wat extra geld meegestuurd. We vullen het formulier in, 2 pasfoto’s erbij en klaar is kees. Vrijdag om 18 uur mogen we ze ophalen zegt onze nieuwe vriend.
Even een shakie halen bij 1 van de vele fruitstalletjes en een happie eten en lekker relaxen in onze airco.

 Vandaag gaan we toch op zoek naar een wat goedkopere kamer. We vinden er 1 bij My House. Ik heb hier al vaker geslapen met Malou. Het is een goedkoop guesthouse maar dan mag je ook niet veel verwachten. Geen stopcontacten, geen internet, alleen een fan en een koude douche en een kleine kamer. We zoeken een taxi die ons naar de ambassade van de Fillipijnen kan brengen om wat dingetjes voor ons visum te informeren. De chauffeur weet het niet precies en het staat ook niet op zijn kaart. Hij belt een vriend die hem de weg wijst. Na een lange rit door het super drukke verkeer vraagt hij het nogmaals. Helaas helemaal verkeerd.. Na 1,5 uur zijn we er dan eindelijk. Officieel van alles invullen en we mogen naar binnen. Binnen 10 minuten zijn we weer buiten en weten we wat we moeten weten.
We rijden weer terug naar Ko San Road en gaan even wat kleding shoppen. Ik heb last van verschrikkelijke hoofdpijn en ga even een tukkie doen terwijl Rick bij de buren wat gaat drinken en even hun wifi gebruikt. Een paar uur verder ben ik weer bij. We nemen een heerlijke voetmassage en gaan eten bij een steakrestaurant. Helaas de steak is op vandaag!! Dan maar een kippenvleesje van 3 happen en hongerig ons bedje in.

 We zijn vroeg op vandaag voor een dagje sightseeing in Bangkok! We lopen naar het Grandpalace iets buiten het centrum. Dit is het koninklijk paleis en de koning zelf woont hier ook nog maar daar mag je uiteraard niet komen! Het hele gebied is afgezet met muren en poorten waar wachters staan en binnenin staat het vol met schitterende tempels, stuppa’s en buddha’s. Uiteraard moet je “respectvol” gekleed zijn dus Rick een lange broek en shirt en ik een legging met shirt. Helaas is de regel wat strenger. Geen strakke of doorschijnende kleding waardoor ik alsnog een rok tot aan mijn enkels moest huren. De entree is 10 euro p.p. en we mogen naar binnen. Binnen staat ook de tempel met de heiligste Buddha van Thailand. Genaamd de Emerald Buddha. Hij is helemaal gemaakt van Jade maar bij vergissing heeft de vinder hem de Emerald Buddha genoemd aangezien hij dacht dat het van emerald was! Deze buddha draagt kleding en word bij elk seizoen (hot, dry en wet seizoen) omgekleed doormiddel van een hele ceremonie. Het is ontzettend druk en nog veel warmer binnen. Veel tempels mag je niet in dus met een klein uurtje hebben we alles gezien en gaan even wat drinken. We nemen een tuk tuk die ons naar het MBK brengt. Dit is een groot winkelcentrum buiten het centrum. Even een paar uurtjes heerlijk in de airco rondlopen. Hier kan je voornamelijk goed shoppen voor nepspullen. Er is van alles te vinden. Portemonnee’s, tassen, dvd’s en electronica. Als we alle 7 verdiepingen hebben gehad rijden we terug naar ons hotel voor een koude douche. Hierna gaan we weer terug naar Pantip Plaza om een nieuwe laptop te kopen. Het duurt even voordat alles geinstalleerd is en na 2,5 uur staan we dan weer buiten met onze nieuwe laptop! Op onze hotelkamer is geen wifi of stopcontact waardoor we veel bij de buren zitten waar ze gratis wifi hebben maar je wel moet betalen om je laptop op te laden?!

 Als Rick de volgende morgen de laptop aan wil zetten gebeurd er niks… Nee he… Pech komt nooit alleen! Hij besluit alleen terug te gaan. Eerst word er gecheckt of het gerepareerd kan worden. Nope helaas niet… Dus er word een nieuwe laptop gehaald en vervolgens moet weer alles geinstalleerd worden.. Wat een karwei. Als hij inmiddels 4 uur later een taxi terug wil nemen staat het verkeer muurvast. Hij stapt uit en gaat achterop een motortaxi die snel door het verkeer heen kan.
Ik ben bij het hotel gebleven en heb beneden bij ons een filmpje liggen kijken.
We zoeken een restaurant met wifi en gaan even alle nieuwe programma’s downloaden en installeren.
Om 18 uur kunnen we ons visum halen!! Als ik om 18 uur op de stoep sta blijkt onze vriend geen paspoorten te hebben!! Een vaag verhaal over dat de ambassade dicht moest vanwege een noodgeval. Maar hij verzekerd ons dat de visa in orde zijn en dat we maandag om 18 uur terug moeten komen. We balen als een stekker omdat we wat vluchten wilden gaan boeken! Hij verzekerd ons dat dit geen enkel probleem is. We boeken onze vlucht voor woensdag naar Yangon en terug. Op 3 april landen we weer in Bangkok en vliegen dezelfde nacht door naar Manilla. En ook maar meteen een vlucht geboekt voor 13 juni naar Jakarta! Daar zijn we voorlopig even van af! Het volgende probleem is dat er in Myanmar geen pinautomaten zijn. Je kan hier alleen betalen met dollarbiljetten. Maar ze accepteren alleen spiksplinternieuwe, ongevouwen, ongekreukte biljetten met een bepaald serienummer!! We moeten dus voor 4 weken 2000 dollars hebben. Onze vriend heeft een adresje waar we heen lopen. Helaas zij weten van niks en hebben geen dollars. Heel Ko San Road afgelopen maar niemand kan wisselen! Alle banken zijn het weekend gesloten. Weer terug naar onze vriend die nog wel een ander adresje heeft. Vlakbij Pantip Plaza. Dat gaan we morgen regelen..

 We hebben besloten, aangezien we nog 4 nachten in Bangkok moeten blijven, om een kamer te zoeken met airco. Onze kamer is ontzettend heet en we slapen erg slecht door de hitte. Helaas zit alles vol en eindigen we weer bij Happy House waar we de eerste nacht ook hebben geslapen. We halen de tassen en knallen meteen de airco op stand vrieskist. Heerlijk!!
Het is wel wat duurder, maar we hebben nu wifi, tv, warme douche en een koele kamer en dat is ook wat waard in Bangkok. Een klein weetje is dat Bangkok 1 van de heetste steden ter wereld is! We lopen nog een keer naar het visumbureau maar onze vriend is vrij. Het meisje verzekerd ons dat het exchangebureau ECHT open is en ook op zaterdag en zondag!
We lopen nog langs een bank die ons ook een adres geeft voor maandag waar we dollars kunnen halen. We nemen een tuk tuk naar Chinatown waar we wat rondlopen door de Chinese wijk. We eten wat bij een van de honderden foodstalls en eind van de avond terug naar ons hotel.

 Vandaag word de dag van het dollars ruilen! Een tuk tuk naar Pantip Plaza gevonden. Een taxi zoeken in Bangkok, en zeker in zo’n toeristenbuurt als Ko San Road, is een verhaal apart.
We taximeters (auto’s)hebben allemaal een meter maar die weigeren ze altijd om aan te zetten. Dus dan vraag je de prijs. Ze geven een prijs die 3x zoveel is als de meter zou zeggen. Dankzij een eerlijke chauffeur weten we nu dat je rondom Bangkok nooit meer betaald dan 80 a 100 baht voor 2 personen enkele reis. Ze beginnen vaak met 250 of 200 baht. Dan begint het onderhandelen en krijg je smoesjes als: File! Erg druk op de weg! Het is ver weg! Enzovoorts. Als je geluk hebt ben je tot een redelijke prijs gekomen bij chauffeur nummer 4 en kan je eindelijk gaan. Een tuk tuk is weer een ander verhaal. Zij krijgen commissie als ze je meenemen naar een shop. Soms gaat het hetzelfde als een taxi auto met afdingen en soms komen ze met een belachelijk lage prijs waaruit dan later blijkt dat je mee moet naar een winkel. En he als je dat niet wilt is het volgens hun totaal normaal om dan extra veel te betalen! Goed, als we dus eindelijk in een taxi zitten voor de rit van zo’n 8 km naar Pantip Plaza komen we in het volgende probleem terecht. In Bangkok zijn er teveel auto’s voor zijn wegen.. Wat betekend dat het op elk moment van de dag of nacht stervensdruk is!! We doen dus gemiddeld 1,5 uur over een korte afstand om ergens te komen!
Met onze 60.000 baht op zoek komen we aan bij het kantoor van Super Rich. In de rij gaan staan en als we aan de beurt zijn word er gezegd: sorry Monday open!
We balen als een stekker!!!
Nu we er toch zijn nemen we een kijkje in Central World een mega shopping mall met alle duren merken. We hebben geen zin om weer in het verkeer vast te staan dus nemen we de skytrain, die helaas maar in een klein gedeelte van Bangkok rijd, naar de rivier toe. Hier stappen we op de ferry die ons in een half uurtje met mooie uitzichten naar ons hotel brengt! Perfect dus! We lunchen wat bij de Center, wat de hele dag vol zit met dronken en schreeuwende Engelsen, en gaan weer even naar onze airco. Het is hier gemiddeld zo’n 37 graden overdag!

 Rick is vroeg wakker en gaat onze laatste hoop proberen. Met de bahts op zak loopt hij naar het hoofdkantoor van een grote bank en een uur later is hij terug met HOERA 2000 splinternieuwe dollarbiljetten!! Je moet er heel wat voor over hebben als je naar Myanmar wilt…
We pakken de spullen en nemen een taxi naar de Golden Mountain (Monk, dit is ons viewpoint..) we klimmen de trappen op waar bovenop een grote gouden stuppa staat en waar je ook een schitterend uitzicht hebt over de hele stad. (Mam, heb ook het Prince Palace hotel gespot waar wij hebben geslapen) De volgende attractie voor ons is Wat Po. Weer onderhandelen met een chauffeur en als we aankomen zijn er meerdere mensen met hetzelfde idee.. Het staat vol met bussen en je moet zelfs in de rij staan om binnen te komen!! Het is de grootste liggende budha van Thailand. Hij is 46 meter lang en 15 meter hoog. Even wat foto’s en een gratis flesje water gescoord en weer heftig onderhandeld over een taxi. Het beste is om zo ver mogelijk van een toeristische attractie af te lopen en gewoon op straat een taxi aan te houden. Dan ben je als je geluk hebt met nummer 2 klaar.
Even wat eten en in spanning wachten tot 18 uur..
Als het dan eindelijk zover is, is onze vriend er niet. Het meisje vraagt om een bonnetje die we nooit gehad hebben! Nu hebben we geen bewijs dat we betaald hebben volgens haar! We staan beiden op het punt te ontploffen als er een ander meisje zegt dat onze vriend er over 10 minuten is. En ja hoor 10 minuten later is hij ook opgelucht dat hij eindelijk onze paspoorten af kan geven inclusief een mooie stempel van de ambassade erin!
We nemen een taxi naar Patpong. De rosse buurt van Thailand. Even wat eten bij een restaurantje met een super enthousiaste ober en dan de markt op. Het is op een plein met aan de zijden alle bars en sexshows die je maar kan bedenken. Het meeste wat je hoort is: Ping Pong Pussy!! Borden met Super Pussy, Hot Male en Sexy Beach Boy hangen overal. De markt is op toeristen gericht en je kan er alles kopen wat je maar wilt. Rolexen, slangenleren spullen, tassen, en heel veel souveniers. Leuk om even gezien te hebben en vast te beslissen wat we allemaal gaan kopen als we in Oktober hier weer zijn!!

 De laatste volle dag in Bangkok is een luierdagje. We ontbijten, lezen, ruilen onze boeken, internetten en hangen wat op de kamer. Rick moest even geknipt worden en ik weer “gebleekt” en we zijn nu helemaal klaar voor Myanmar morgen! Straks nog even een lekkere Thaise massage en een lekker maaltje met een shakie erbij en dan de laatste spullen inpakken en morgen om 12 uur worden we opgehaald voor de rit naar het vliegveld!

 Het kan zijn dat we in Myanmar weinig tot geen internet hebben. Is het er wel dan kan je op sommige sites niet komen. Het kan dus zijn (hopelijk niet) dat we tot begin april niet meer bereikbaar zijn. We hebben super veel zin om naar Myanmar te gaan en we proberen jullie op de hoogte te houden!!
We hebben een totale film gemaakt over wat we allemaal gedaan hebben in Bangkok! Deze zetten we zsm op de site! Veel kijkplezier. 

Tempels, koken en de dierentuin in Chiang Mai

Vanmorgen voor de laatste keer met zijn 3en ontbeten bij ons hotel. Peet zijn laatste soullen ingepakt en onze spulletjes die we naar huis wilden sturen meegenomen. Taxi genomen naar het vliegveld en nog even meegelopen tot aan de gate. Afscheid nemen en Peet vaarwel zwaaien na een toptijd in Thailand! 
Ons chauffeurtje brengt ons weer naar ons hotel en het is meteen al raar om weer samen te zijn. We moeten allebei echt even wennen weer! Vandaag doen we niet zoveel. Beetje relaxen op ons kamertje en een Macje scoren, altijd lekker! We boeken een kookcursus voor morgen en wandelen een beetje door het gezellige centrum hier. Als we gaan informeren naar de nachttrein terug naar Bangkok blijkt deze vol te zitten. Althans de bedden. Onze enige optie is om weer 18 uur in een stoeltje te zitten en dat zien we niet zo zitten na onze laatste trip from hell. Daarom moeten we even gaan bedenken wat onze andere opties zullen zijn...
s Avonds laten we ons nog even lekker masseren en eten we een bakkie rijst bij een foodstall op straat. We hebben op onze kamer tv waar een filmkanaal op zit. Dus heb ik even de allerslechtste film aller tijden gekeken. Giant python versus gatorate...Ik raad hem niemand aan.

De volgende morgen maar een klein ontbijtje op aangezien we de hele dag gaan koken en veel eten! Ons groepje bestaat uit een Italiaans stelletje wat een beetje dom is, een Amerikaans stelletje die denken dat ze hippies zijn, een Canadees die de Engelse Frederik zou kunnen zijn. In plaats van "echt?" zegt hij bij elke zin: "really?". Een Duits meisje en een neger uit Frankrijk die zo uit de Green Mile zou kunne komen. Een bont gezelschap dus.
We rijden eerst naar een lokale markt. Onze kokkin van vandaag is een Thaise dwerg die niet hoger dan mijn middel komt met een grote mond. Aardig vrouwtje! Ze legt ons uit over de verschillende soorten rijst, kruiden en sausjes. Daarna mogen we nog even zelf rondlopen. We zien de hele en gevilde varkenskoppen liggen, een ingewanden stalletje (erg smakelijk NOT) en heel veel onverklaarbare dingen. Als ze denken dat je iets wilt kopen mag je het proeven, wat we dus ook veel gedaan hebben! We scoren een soort gefrituurde garnaal die achteraf toch niet zo lekker is en een bak verse koffie. We vertrekken weer en na een half uurtje rijden zijn we op de Thai farm. Een organic farm. Iedereen krijgt een schort en een strooien hoed en we krijgen uitleg over de planten en kruiden die ze zelf verbouwen hier. Chilli's, fruit en andere soorten groenten. Van te voren moest je invullen wat je wilde koken, te kiezen uit 6 verschillende gerechten. We beginnen met red curry paste wat je in elkaar moet stampen tot een potje erg hete chilli's. We gaan dan verder met het voorgerecht. Wij hebben Tom Yam soep gekozen. Erg bekend gerecht in Thailand. Iedereen heeft zijn eigen kookplek en wok. Het is vrij simpel en snel gemaakt en als iedereen klaar is mogen we in de tuin eten. Het volgende gerecht is de red curry paste met kip en we maken er ook holy basil met kip bij. We lunchen weer in de tuin waar onze kokkin ook sticky rice bij heeft gemaakt. Het is super lekker allemaal!
Als iedereen uitgebuikt is gaan we verder met springrolls (loempia's) en als toetje hebben we mango met sticky rice en kokosmelk. (aanrader!!) Eind van de middag als alles opgegeten is krijgen we nog een kookboekje mee met alle gerechten erin zodat we thuis kunnen koken voor jullie! Een kopje herbal tea en we worden weer bij ons hotel gebracht. De rest van de avond doen we weinig meer en verkassen we alleen tussen onze kamer en het restaurant beneden en weer terug. Erg vermoeiend zo'n hele dag cursus :P

De volgende dag hebben we weer een soort van relaxdagje ingesteld. Uitslapen en ontbijten en wat internetten. We besluiten om onze eigen stadstour te gaan lopen vandaag. Een paar mooie tempels bekeken. Dit zijn de eerste trouwens in heel Thailand die we gezien hebben!
 We drinken onderweg wat en wandelen naar een tempel buiten de stad. Het wandelen alleen al is een vermoeiende taak. Het is hier elke dag boven de 30 graden oftewel BLOEDHEET! Ik hoor jullie nu al denken... pfffff wat een geklaag! 
We komen nog langs een vrouwengevangenis die ook een shop heeft waar je hun zelfgemaakte spulletjes kan kopen en je je door hun kunt laten masseren? We lopen langs het cultural and art museum en komen binnen via een kantooringang. Achteraf bleek dat we hierdoor mooi geen entree hoefde te betalen! Het museum is wel leuk. Veel foto's van Chiang Mai van vroeger tot nu en wat opgravingen die ze gevonden hebben. 
Even nog pasfoto's laten maken voor ons Birmese visum en een ticket gekocht voor de nachtbus naar Bangkok voor maandagavond. Na een 4 uur lange wandeling mogen de voetjes even rusten in het hotel! Vanavond is de Saterday Night Market. Hier verkopen ze vooral lokale handicrafts zoals zelfgemaakte tasjes en portemoneetjes en er zijn vooral veel lokale eetkraampjes. We scoren wat lekkere dingetjes zoals stokjes met vlees, mango met plakrijst en lekkere fruitshakes! Na wat rondlopen hebben we het wel gezien en nemen we een taxi naar een andere avondmarkt die wat meer op de toeristen is gericht. Hier kun je vooral sieraden, kleding en souveniers kopen. 

Vandaag gaan we wat fabriekjes bezoeken. Chiang Mai staat bekend om zijn vele handicrafts. We regelen een tuk tuk die ons gaat rondrijden. We beginnen met een umbrella fabriek waar je kunt zien hoe de paraplu's helemaal met de hand gemaakt worden en dan beschilderd worden. Uiteraard daarna even de shop in waar we een paraplu en een waaier kopen. De volgende stop is de grootste juwelenfabriek van Thailand. De fabriek stelt weinig voor omdat er niet veel mensen aan het werk zijn. De shop daarentegen is GROOT! Het ligt vol met witgoud, goud en zilver en alle edelstenen die je maar kan bedenken. Diamanten, robijnen, noe, het maar op! Mooi om te zien maar helaas iets boven ons budget...
We rijden door naar een beelden/sieraden winkel waar we snel doorheen lopen achterna gezeten door verkopers en de  winkel erna is een kasjmier shop waar we gek gestalkt worden door een Indier! Gelukkig is de shop daarna een zilver shop waar ik van Rick een mooie zilveren ring krijg! Daarna komt nog een jade shop waar we ook voornamelijk met open mond kijken. Vooral naar de prijskaartjes. Er staan beelden die z'n 100.000 euro kosten! We bezoeken nog de zijden fabriek. Waar we de loop zien van zijde mot tot rups, cocon en daarna word er draad gesponnen van de cocon. Al het zijden is 1 kleur en ze verven het in de kleuren die je wilt doormiddel van kruiden en planten. Hierna word het geweven met de hand tot elk zijdeproduct wat je maar kan bedenken. Kleding, sjawls en onderbroeken. De laatste stop is een leerwinkel. Echt wat voor Peet. Veel slangenleer, krokodillen en zelfs roggenleer kan je er kopen! We worden weer teruggereden en doen nog een lekkere shake in de stad. s Avonds is er de beroemde Sunday Market. De hele oude stad word omgetoverd tot een doolhof van kraampjes. Je kan er echt van alles kopen! Zelfs geroosterde insecten als snack! Overal door de straten lopen of zitten blinden die met een microfoon afschuwelijke liedjes zingen. Ik denk dat het doel is dat mensen hun betalen om op te houden in plaats van dat ze het echt mooi vinden... 

Vandaag is onze laatste dag in Chiang Mai. De tassen mogen bij de receptie staan en wij nemen een taxi naar de dierentuin. De grootste van Thailand. Ze doen het erg slim hier. De entree zelf is maar 2,50 euro per persoon. Maar de dierentuin is zo groot dat je het bijna niet kan lopen. Dus apart betalen voor een golfkarretje om in mee te rijden. De panda's die er zitten willen ook extra geld ontvangen dus nogmaals € 2,50 p.p. En het grote aquarium is ook extra en moet je nog eens € 12,50 p.p. voor lappen! We hebben meteen alles maar gekocht en laten het geld even wapperen! De dierentuin is dus supergroot. We rijden het eerste stuk met het karretje mee tot de panda's. Erg bijzonder om deze dieren eens in het echt te zien en er zijn maar weinig dierentuinen waar dit kan. We lopen verder langs de witte tijgers, de luipaarden en jaguars. Er zijn veel Aziatische dieren te vinden. Er is een groot birdpark waar alle vogels vrij rond vliegen. Fijn voor hun, niet zo voor ons doordat ze allemaal verstopt zitten in de hoge bomen. Nog een leuk pluspunt is dat je sommige dieren mag voederen! Voor 0,25 eurocent koop je een bakje bananen of groenten en zo hebben we van heel dichtbij de nijlpaarden, giraffen, emoe's en olifanten gevoerd! Super leuk om te doen! We hebben nog koala's, dwergaapjes en een neushoorn gezien. Kortom echt de moeite waard. Het aquarium heeft de grootste onderwatertunnel van Azie van 113 meter lang. De zoet en zoutwater tunnel. Je kan roggen en roghaaien aaien en er zijn bakken vol met koraal. Na een hele dag lopen in de hitte zijn we eind van de middag weer terug. Eten wat en worden dan om 18:15 uur opgehaald door een taxi om naar de bus gebracht te worden. Omdat de pickup vol zit met mensen word de bagage altijd op het dak gelegd. Voor we wegreden bleek er een tas open te zijn gegaan van iemand waardoor zijn bagage over het dak heen lag. Vervolgens scheurt onze chauffeur door de bocht heen over een stoeprand waardoor Rick zijn backpack van de auto vliegt waar onze laptop in zit... Boos natuurlijk op de chauffeur!! We moeten even wachten bij een kantoortje en mogen dan de dubbeldekker in. Een mooie ruime bus met genoeg beenruimte voor ons. We zitten beneden met 8 man totaal. Als we halverwege een filmpje willen gaan kijken blijkt onze laptop een flinke klap te hebben gehad waardoor er nu een grote scheur in het beeldscherm zit! Balen als een stekker uiteraard! 
We krijgen een glaasje cola wat bijna niemand durft te drinken aangezien deze nachtbussen bekend staan om het drogeren van toeristen. Het bekendste verhaal is dat er s nachts slaapgas door de airco word gegooid om de toeristen te beroven... Gelukkig zijn we niet beroofd! Het enige nadeel was dat de airco het niet deed waardoor het de hele nacht bloedheet was. 

Een uur te vroeg om 5 uur s ochtends arriveren we in Bangkok. Bloedheet en alle hotels die we proberen zitten vol.... Eindelijk 1 gevonden voor een belachelijke hoge prijs (maar wel met airco) en besluiten die te nemen voor 1 nachtje. Meteen duiken we ons bed in om eerst maar wat bij te gaan slapen! Weltrusten!

De Mae Hong Son loop, spannende rapids en een stukje aap eten...

Ik wil even voorop stellen dat ik men haar niet elke dag blonder verf en er ook geen bleek ingooi, lief schoonbroertje, maar de zon en de zee maken deze kleur! Ik wil het weer wat donkerder hebben maar dat vertrouw ik liever aan men vriendinnetje Joyce toe die ik daarin wat meer vertrouw dan de kappers hier...
Ook willen we iedereen vragen vooral door te gaan met reactie te plaatsen! Daar doen we het uiteraard voor en we vinden het nog steeds super leuk om het allemaal te lezen. Bedankt!
En jullie moeten echt even de video op de website genaamd: trip from hell bekijken. Een mooie compilatie van Peet! Er komt er ook nog een van het raften aan, die in ieder geval nu al op mijn facebook te zien is.
Goed, nu verder met onze belevenissen! Ondanks dat we erg vroeg in bed lagen worden we pas om 9 uur door Peter gewekt. Rick voelt zich nog steeds grieperig en Peter heeft nog last van zijn maag. Ik voel me gelukkig wel topfit. We ontbijten daarom licht met een toastje met jam en thee. Peet boekt een ticket voor zijn terugvlucht vanaf Chiang Mai naar Bangkok zodat hij wat extra tijd heeft om nog even te shoppen daar. Rick en ik blijven nog wat langer in Chiang Mai als we weer terug zijn, om nog wat van de stad te zien.
We lopen de stad in en gaan naar een autoverhuurbedrijf uit de LP. Binnen 5 minuten hebben we een mooie Chevrolet pick up gehuurd voor de komende 7 dagen. Een kaart gekocht en we zijn er klaar voor. De auto huren is hier supermakkelijk. Het kost 25 euro per dag en het is zo geregeld. We rijden terug naar het hotel om de tassen in te laden en water te kopen en we gaan beginnen aan de Mae Hong Son Loop. Dit is een route die door het noordwesten van Thailand loopt. De totale rit is 906 km lang en we willen deze in 5 dagen rijden en 2 dagen over houden om een tour te doen.
Het eerste stuk is nogal saai want dat bestaat uit snelweg. Peet zit achter in de bak en Rick uiteraard achter het stuur. We stoppen net na de stad bij een supermarkt om onze lunch in te slaan die bestaat uit brood, ham, kaas, melk en sap. Gezond he!! We rijden door tot de grens van het National park waar we doorheen moeten gaan rijden en we gaan lunchen bij een klein riviertje. Om ons heen staan allemaal eetkraampjes en verkopers. Ik haal nog een rauwe mango die je doopt in een zakje met zuur spul. Een Thais lekkernijtje! Na een stukje rijden komen we aan bij de grens van het National park waar we entree moeten betalen uiteraard. We maken een stop bij een waterval. We moeten een erg spannende route lopen door een mooi aangelegd parkje. De truc is dat er overal sproeiers zijn neergezet wat het spannend maakt! De waterval zelf is niet spectaculair maar wel een fotootje waard! Terug gerend door de sproeiers en op weg naar de hoogste berg van Thailand. Het is erg fris boven maar weinig te zien door de dikke rookwolken die over het hele dal heen hangen. Peet en ik verhuizen weer naar de achterbak om even lekker bij te bruinen. Rick brengt ons verder naar onze eerste overnachtingsplek, genaamd Mae Chaem. Het dorp zelf is een echt Thais bergdorpje waar niks is voor toeristen. We vinden een leuk bungalowtje voor maar 300 baht. We hebben tv, warme douche, een koelkast met drankjes en eten en voor maar 7 euro!!
We testen even de warme douche en ons super zachte bedje. Rick voelt zich nog steeds niet fit en Peet is nog aan de race. Ik ben als enige gespaard gebleven... We eten bij het restaurantje voor bij ons, dicht bij een plee. Net als bij de receptie spreken hier de mensen ook geen Engels. Met handen en voeten kunnen we wat eten bestellen wat erg goed smaakt voor zover de heren honger hebben.
Na het eten zoekt iedereen dan ook snel zijn bed op.

De heren zijn de volgende dag nog steeds niet fit dus besluiten we om eerst wat te gaan rijden en onderweg te ontbijten. Het is s ochtends nog erg koud en we moeten dan ook zo vroeg nog warme kleren aan. Na een uurtje rijden door de bergen stoppen we bij een klein restaurantje onderweg. Hier word alleen Thai gesproken en we krijgen dan ook een Thaise menu kaart toegestopt. Na wat gegiechel van de dames loopt Peet even mee de keuken in om te checken of er toast met ei te vinden is. Ze is voor mij al meteen begonnen met een bordje rijst met ei wat me erg goed smaakt. De heren houden het bij een kop koffie en thee. Na het ontbijt rijden we verder door het droge landschap waar af en toe een fikkie te zien is. We denken dat ze de ondergroei van de bossen proberen tegen te houden en op sommige stukken om de grond meer vruchtbaar te maken. Rond 11 uur komen we aan op onze volgende overnachtingsplaats, genaamd Mae Sariang. We vinden een hotel iets buiten het centrum met 2 kamers. Na weer wat moeite met geen Engels sprekende receptionisten nemen we de kamers voor 1 nacht. Rick duikt na ons ontbijtje zijn bed in en Peet en ik gaan het dorp verkennen. We rijden naar het centrumpje waar we de auto parkeren en vinden bij een winkeltje waar ze alles verkopen, van laarzen tot hoofdlampen en kleden, 2 zitstoeltjes die we willen kopen voor achterin de laadbak. We besluiten om later terug te komen en ze dan mee te nemen. We lopen wat winkels in maar ze maken het je bijna onmogelijk om wat te kopen. Niemand spreekt Engels en ze verstaan je dan ook totaal niet als je wat vraagt. Dat heeft natuurlijk ook wel weer wat in dat toeristische Thailand! We komen terecht bij een tempelcomplex waar 2 Birmese stoepa's staan volgens de LP. We lopen wat rond en dan komt er een Thai aangefietst die ons probeert duidelijk te maken dat we een gebouwtje in moeten gaan. We volgen zijn raad op en komen in een kamer vol met slingers, budha's en een gouden troon. Niemand te zien dus even stiekem wat foto's op de troon. Een verhoging is afgezet met een bordje waarop staat: Femalas not allow!! Waar we op uitmaken dat ik er niet op mag.
We proberen nog een thee te bestellen bij een guesthouse aan de rivier. Het meisje snapt er totaal niks van en wij niet van hier. Uiteindelijk nemen we maar een vruchtendrankje uit de koelkast en genieten even van het mooie uitzicht op de rivier en de vissers.
Als we terug lopen naar de winkel om onze stoelen te scoren blijkt de winkel dicht te zitten! Balen!!
Terug bij het guesthouse is Rick net wakker en loopt met ons nog een stukje door de stad. We bekijken een marktje met groente, fruit en vlees en gedroogde visjes en lopen door de jungle tuin achter ons hotel. S avonds eten we bij een echt Thais tentje wat iedereen goed smaakt. De auto hebben we geparkeerd achter een slagboom en als we er heen willen lopen worden we tegengehouden door een bewaker. Hij blijft maar Thais praten en uiteindelijk begint hij wat te lachen. We lachen maar terug en smeren hem snel voor hij het hek dicht gaat gooien. Rick neemt een Thaise massage bij het hotel die niet erg lekker is. We denken dat mevrouwtje een beetje bijbeunt en niet echt professioneel is...

De volgende dag moest iedereen zich om 8 uur melden aan het ontbijt. Rick en Peet voelen zich weer wat beter gelukkig en iedereen neemt een stevig ontbijt. We rijden om 9 uur weg naar onze volgende stad genaamd Mae Hong Son. Het is zo'n 150 km rijden dwars door de bergen heen. Ik ga meteen achterin zitten zodat ik kan genieten van de groene jungle om ons heen. Peet verhuisd na een wc stop ook naar achteren. Begin van de middag arriveren we in Mae Hong Son. Een leuk stadje aan een klein meertje. We vinden een mooi hotel met huisjes in een tuin. We lopen langs wat tempels en gaan even lekker lunchen bij een bakery hier. Na de lekkere lunch verkassen we naar de massage salon en Rick neemt een Thaise massage en Peet en ik een voetmassage. Het is heerlijk. Helemaal ontspannen keren we terug naar onze hut om even te zonnen en te relaxen. Als het donker gaat worden gaan we de stad in en bezoeken de nightmarket. Wat stalletjes met Thaise spulletjes. Zelf gemaakte portemonneetjes en tasjes, t-shirts en kruiden. En uiteraard lekker eten! We beginnen met een worst op een stokkie die goed smaakt. Een bordje gebakken rijst en wat kipstokjes. Ik neem in plaats daarvan nog een worst en dat heb ik geweten. Binnen 10 minuten zat ik op de plee van het dichtstbijzijnde hotel. Gelukkig is het maar bij 1 bezoekje gebleven...
We kopen nog wat kleine souvenirtjes en kletsen nog wat bij ons hutje voor we gaan slapen.
Hoopvol zaten we vanmorgen bij ons guesthouse te wachten op een menukaart. Helaas besteedde er niemand dan ook enige aandacht aan ons. Na wat navragen bleken ze dan ook helemaal geen ontbijt te serveren. Dan maar naar de bakery gelopen. Het meisje sprak geen Engels en de bestelling kwam dan ook maar half. Na elke bestelling opnieuw naar de balie lopen en uiteindelijk kregen we dan ook alles. Vandaag rijden we naar Pai. Iedereen heeft inmiddels zijn vaste stek in de auto gevonden. Rick achter het stuur. Ik in de laadbak op een kussentje en Peet naast mij op zijn luchtbed. Weer een prachtig uitzicht onderweg. Nog even gestopt om te tanken waar een giechelend meisje ons vroeg: How are you? Toen wij vroegen hoe het met haar ging hield haar Engels op en zei ze lachend: I don't know!!! Solly! Ik besluit onderweg dat ik toch een stukje wil proberen te rijden met het stuur rechts. Ik krijg dan ook meteen een paar steile haarspeldbochten voor men kiezen en ik zit net zo ongemakkelijk als de mannen achterin. En vooral als ik per ongeluk de bocht iets te hard neem en er met piepende banden doorheen rijd. Ik hou het na 5 minuten voor gezien en Rick is blij dat hij weer mag. We maken onderweg nog een stop bij een viewpoint waar we helaas niks zien door de dikke rookgordijnen die er hangen.. Wel komt er een oud vrouwtje naar Peet toe in klederdracht met een zwart gebitje die op een fluitje gaat spelen. Uiteraard meteen erna lappen en even foto's maken. Daarna probeert ze wel Peet zijn luchtbed te ontvreemden uit de auto!! De schoft...
Begin van de middag rijden we Pai in. Een leuk klein hippiestadje. Wel een stuk toeristischer dan we de afgelopen dagen gezien hebben maar ook weer gezellig. We vinden 2 mooie bungalows tegenover elkaar met terrasje ervoor. We gaan wat eten in het dorpje en Peet en ik boeken een raftingtrip van 2 dagen door de jungle. Rick heeft geen zin dus die blijft 2 dagen in het dorpje.
S Avonds is er een markt waar je allerlei souvenirtjes kan kopen en overal kan eten. We eten wat loempia's, pad thai, sticky rice with mango en wat kipstokjes. Nog 2 warme mutsen ingeslagen voor de koude junglenacht en wij zijn er klaar voor!!

Om 8:45 uur moeten we ons melden en de baas, een Fransman, brengt ons naar zijn kamp. Rick zwaait ons uit en gaat genieten van 2 dagen rust. We hadden van te voren gelezen op internet dat je maar kan raften tot uiterlijk begin februari in verband met de waterstand in de rivier. Gelukkig konden we nog gaan alhoewel we dan rapids van maximaal 2,5 zouden krijgen. Dit vonden wij prima. Ook het kamp in de jungle is al afgebroken waardoor het allemaal wat behelpen word. Hij verteld ons dat hij bang is dat we het koud krijgen en geeft ons daarom zijn eigen 30 jarige ouwe slaapzak mee... Gedver! Bij het basecamp krijgen we instructies over wat te doen als je in een draaikolk komt, vast komt te zitten onder water in een boomtak en welke houding je aan moet nemen als je uit de boot valt. Ook verteld hij dat er laatste een meisje was die niet goed bukte en een tak dwars door haar wang heen kreeg! Klinkt gezellig allemaal!!
We krijgen eerst een lekker ontbijtje en maken daarna kennis met onze captain. Mister Chai. De chauffeur brengt ons na een wilde rit van een uur naar een stuk van de rivier waar we de boot opblazen en alle spullen installeren. Chai vangt nog even een gecko en dan kunnen we echt vertrekken. De eerste 8 km is een rustig stuk en lekker om even in te komen. We stoppen onderweg op een zandbankje om samen met wat andere Thai te gaan lunchen. Zij hebben vandaag toestemming om teakhout uit het national park te halen om in hun dorp een huis te bouwen. Dit betekend wel dat ze het 10 km ver door de rivier moeten slepen naar het dorp! Respect...
Onze lunch bestaat uit fried rice in een bananenblad. Erg lekker! We gaan verder waar we onze eerste rapids tegen komen. Het is vooral spannend door het lage water en de vele rotsen om niet overal keihard tegen aan te botsen en vervolgens vast te komen zitten. We maken een stop bij een natuurlijke hotspring. Ik stap de boot uit precies in het 90 graden hete water! Auw! Heet genoeg om een ei op te koken en dat voelde ik best wel... Nog wat rapids gehad en een stop bij een waterval om even te zwemmen en te zonnen. We moesten daarna op zoek naar droog hout om een kampvuur te gaan maken vanavond. Peet en ik hebben met Chai zijn machette (een groot kapmes) een stronk doormidden staan hakken (stoer he) en de rest ging mee in de boot. Als we aankomen bij het kamp blijken er nog wat hutjes te staan maar bijna helemaal afgebroken. We mogen ons tentje opzetten in een hut. Helaas is de tent berekend op 2 Thaise mensjes en niet op 2 grote Hollanders! Lekker krap dus! We krijgen een flinterdun matje om op te liggen en wat slaapzakken. Even droge kleren aan en de plee gecheckt die tot de rond gevuld is met diarree....
Chai is inmiddels al vuur aan het maken en het eten aan het voorbereiden. We mogen kiezen of we water uit een gore jerrycan of water uit een well drinken.. Terwijl we bij het vuurtje zitten komt er ineens een man uit de jungle gelopen die we bombarderen tot "the jungleman"
Hij loopt naar de hutten en haalt wat uit het plafond en legt het neer. Gadver! Een gerookte aap met een angstschreeuw om zijn mondje.. De jungleman woont volgens Chai in de jungle waar hij speciale dieren zoals catfish en apen vangt om die te verkopen in het dorp wat 5 uur lopen verderop ligt. Van dat geld koopt hij whisky. Als die op is gaat hij weer verder met stropen.
Wij eten gelukkig gele curry met rijst vanavond. Ik moet in een pot vuur gaan maken wat natuurlijk totaal mislukt. Peet moet thee gaan zetten in een uitgeholde bamboo met water erin en die zet je dan in het vuur. Als het kookt gooi je er theeblaadjes in en nog even doorkoken en je hebt een lekker bakkie leut. De jungleman demonstreert even hoe je het niet moet doen door met een bananenblad de bamboo uit het vuur te pakken waardoor hij 3x achter elkaar keihard zijn handen brand.
Wij laten ons de gele curry goed smaken en terwijl wij aan het eten zijn word de gerookte aap in stukken gehakt en in de pan gegooid. Hij moet 2 uur koken. We vinden toch dat we een klein hapje moeten proberen. Als de aap klaar is krijgen we een niertje aangeboden die we toch maar afslaan. Een klein hapje vlees proberen we. Om jullie gerust te stellen het was echt super goor.
Het smaakte raar en was ontzettend taai. Ik heb ook nog een slokje apensoep op die echt te pittig was door de bossen chilli's die er door heen waren gegooid.
Puntje bij paaltje laat Chai zich de aap goed smaken en eet de jungleman onze overgebleven lunch op. Tsja je wilt toch wel eens wat anders als gerookte aap he!
We zitten nog een tijdje bij het vuur tot de jungleman verdwijnt zonder wat te zeggen. We proppen ons samen in ons tentje en gaan onze junglenacht tegemoet...

We waren rond 6:30 uur wakker. Peet heeft vannacht nog 5 geweerschoten gehoord. Het bleek dat de jungleman weer op jacht was maar 5x heeft gemist.
We ontbijten met scrambled egg en broodjes boven het kampvuur geroosterd. We breken ons kampje weer af, laden de boot vol en om 8 uur kunnen we vertrekken.
Vandaag staat ons een lange tocht met veel tegenwind dus veel roeien te wachten.
De eerste 3,5 uur zijn dan ook veel peddelen en wat spannende rapids. We stoppen voor de lunch en eten samen met wat Thaise jagers en vissers. We krijgen rijst met ananas en groenten, geroosterd brood met tonijn en watermeloen. Als ik even in hun hut kijk valt er meteen een paar kippenpoten aan elkaar gebonden uit het dak. Blijkt dat het plafond een favoriete verstopplaats is!
Er loopt een wilde hond rond met 2 puppies. Als we de moeder wat eten geven komt de pup even kijken en bijt mama bijna haar eigen kindje in zijn flikker. Daarnaast lopen er nog wat hanen rond die zijn vastgebonden aan een paaltje. Of het nu een toekomstig maaltje is of ze gebruikt worden om te vechten is niet helemaal duidelijk.
We gaan weer verder! In de eerste rapid zien we een boa (slang) in de boom hangen en daarna zien we nog een wilde aap en wat waterbuffels. We mogen onderweg ook nog even zwemmen, oftewel lekker drijven met je lifejacket aan. Ik heb men helm even afgedaan en laat hem in de boot stiekem ook nog af. Chai is druk bezig met de rapid waar we in beland zijn en ik vind het wel best. Totdat we tegen een rots varen en ik achterover, zonder helm, de boot af klap. Precies met men rug op een rots. Gelukkig vangt men jacket de klap op. Men elleboog niet, waar nu dus een bult op zit ter grote van een kippeneitje. Ik ben binnen no time de boot weer ingesleurd en doe toch maar weer men helmpje op. We maken nog een stop bij een hotspring van 45 graden waar de mannen een dam bouwen zodat we een lekker warm badje hebben. S Middags is het varen super mooi. Sommige stukken zijn gortdroog of afgebrand. Volgens Chai doen de jagers dat zodat ze makkelijker en stiller kunnen jagen. Het laatste stuk varen we door de canyon waar je door een ravijn heen gaat met schitterende groene jungle om je heen. Het laatste stuk is behoorlijk afzien met harde tegenwind en veel peddelen met vermoeide armen. Tegen half 4 zijn we op het eindpunt en hebben we in 2 dagen 65 km geraft! Onze chauffeur is er al. We laden alles in, drinken wat en rijden in 2 uur terug naar Pai. Chai bedankt en gedag gezegd en ons souvenirtje (2 gerookte apenarmpjes) voor Rick meegenomen. Eenmaal weer thuis even bijkletsen, een welverdiende douche nemen en lekker wat eten in de stad waarna we doodmoe ons bed in duiken!

Onze laatste dag met de auto. Lekker rustig aangedaan en ontbeten en de terugreis ingezet naar Chiang Mai. Een tussenstopje bij een Frans tentje onderweg voor wat drinken onderweg en tegen 14 uur zijn we in Chiang Mai. Rob, helaas kan zelfs de wereldfietser hier niet komen, aangezien we er een gezien hebben die met zijn fiets aan de hand de berg op aan het klimmen was..
We hebben een hotel uit de LP gezocht waar we 2 kamers naast elkaar hebben.
Wij blijven hier tot maandag en Peet vertrekt morgen per vliegtuig naar Bangkok. We leveren de auto zonder problemen weer in en scoren nog een snackie onderweg en een shake.
Even chillen op de kamer en daarna neemt Peet ons mee uit eten op onze laatste avond samen. We eten in een poepie sjiek restaurant. We hebben alle drie heerlijk een 3 gangen diner gegeten en de reis erg gezellig afgesloten. Morgenochtend vertrekt Peet weer. We hebben een top tijd gehad en de tijd is echt voorbij gevlogen!Peet bedankt voor alle gezelligheid! We gaan je missen!! (famous last words...)

Het prachtige Ko Tao, het relaxte Ko Chang en twee reisdagen from hell!!

Vanaf nu klaag ik nooit meer als ik in Nederland een keertje 2 uurtjes moet reizen om ergens te komen, maar daar over straks meer....
Goed, onze reis ging verder vanaf Ko Pha Ngang naar Ko Tao toe. De dag nadat ik mijn ergste kater ooit heb beleef moesten we om 6:45 uur opstaan. Ik voel me een stuk beter maar mijn maag voelt nog steeds niet zoals deze hoort te zijn. We kunnen nog ontbijten bij ons guesthouse en dan worden we opgehaald door een songtauw om naar de pier gebracht te worden. We moeten eerst bij een ticketbureau een kaartje voor de boot halen en dan zou onze ferry er binnen een half uur moeten zijn. Helaas 1,5 uur verder in de brandende zon komt onze boot er pas aan. Er is wat verwarring omdat er 2 catamarans liggen en we niet weten welke we moeten hebben. Uiteindelijk een mevrouw gevonden en een sticker met Ko Tao erop en op de goede boot beland.
De boot zit vol met voornamelijk mensen die een dagje gaan snorkelen rond Ko Tao en dan weer terug keren s avonds. Peter en Rick gaan buiten staan en ik scoor een stoel binnen waar ik nog even mijn maag tot rust laat komen. Bij gewoonte check ik meteen even waar de dichtstbijzijnde wc zit vanwege mijn soms plotseling opkomende zeeziekte. Als ik gerustgesteld ben dat de wc binnen kotsafstand zit kan ik lekker onderuit gaan zitten met een boek en mijn muziek.
Het is een klein uurtje varen en eerst worden de dagtripjes mensen afgezet op een eilandje voor de kust en varen wij door naar de pier. Ik heb op dit eiland een aantal jaar eerder met Malou bij een bungalowpark gezeten wat ons toen erg goed beviel dus we besluiten om daarheen te lopen.
Helaas was het toch wat verder als in mijn gedachte en ook nog eens behoorlijk heet maar na een flinke wandeling zijn we er. De goedkope kamers zijn al weg dus ik besluit om zelf even verder te kijken terwijl de heren uitpuffen. Na een goed uur verder en 2 flinke blaren tussen men tenen heb ik weinig bijzonders of goedkopers meer gevonden dus ik loop terug en we besluiten om 1 nacht de dure kamer te nemen en dan de volgende dag te checken voor een goedkopere. Peet neemt lekker een airco kamer. Onze kamer ziet er goed uit maar is erg onhandig. Zo hebben we 2 hordeuren voor de voordeur alleen kunnen die niet open of dicht omdat het bed er voor staat. Zijn ze open dan kan je niet bij de lichtknop en zijn ze dicht dan kan je ze bijna niet open krijgen vanaf de buitenkant vanwege het bed. Ook hebben we een fan die niet bij de stopcontacten kan! Oftewel het geld niet echt waard dus...
We hebben ons in het restaurant geïnstalleerd waar we een stevig ontbijt nemen en de heren een duikje in de zee voor onze neus. Na het ontbijt de spulletjes ingepakt en een longtailboot gefixt die ons naar een klein eilandje genaamd Nang Nyan brengt wat voor de kust van Ko Tao ligt. Dit eilandje is bekend om een goede snorkel en duikplek te zijn en het is er dan ook erg druk. Het zijn 2 eilandjes die met elkaar verbonden zijn door een strookje strand wat een prachtig gezicht is.
Rick en ik huren snorkels van de bootman die alletwee lek blijken te zijn.. Handig! Gelukkig wel veel moois gezien. Veel vissen en koraal. Je moet wel goed uitkijken voor alle longtailboten die niet altijd goed op de snorkelpijpjes letten, waardoor Rick dus bijna overvaren werd..
We gaan nog even zonnen en ons nieuw bedachte spel "koraalbalanceren" spelen en nemen dan het bootje terug. Inmiddels heeft onze slimme kapitein een heleboel mensen gezocht die ook meegaan waardoor we vol zitten. Peet moet achterin en word dan ook zeiknat van de opspattende golven.
We gaan s avonds eten op het strand onder het genot van een vuurshow en lopen dan nog even door het kleine centrum heen en winkeltjes kijken.

De volgende dag is iedereen vroeg wakker en scoren we een ontbijt. Er is een goedkope kamer vrij alleen moeten we wachten tot de mensen zijn uitgecheckt en de kamer is schoongemaakt. Dus eerst onze spullen bij de receptie gezet en een uurtje later weer naar de nieuwe kamer gebracht. We hebben nu een houten hut met een leuk zitje voor. Prima dus!
We gaan op zoek naar een pick up taxi. Er rijden hier geen gewone auto's aangezien de wegen erg steil zijn en er vaker geen dan wel asfalt ligt. Er zijn nog 2 meiden die naar dezelfde baai willen waardoor we een kleine korting weten te fixen. We gaan op weg naar Ao Leuk, een baai waar je goed kan snorkelen. We moeten achterin op de zwarte loeihete bankjes zitten en crossen over super steile wegen naar Ao Leuk. Daar aangekomen blijken er helaas super hoge golven te zijn en het strand ziet er ook niet echt uitnodigend uit dus net op tijd weet Peet de chauffeur terug te fluiten en besluiten we naar Freedombeach te gaan wat helemaal onderin Ko Tao ligt. Het is een klein baaitje met een prachtig uitzicht met palmbomen, rotsen en blauw water. Peet en Rick gaan wat snorkelen en ik houd het bij zonnen en zwemmen. Er is 1 restaurantje waar we wat kunnen eten en de rest van de middag besteden we aan het bijbruinen. Onze chauffeur haalt ons op de afgesproken tijd weer op en brengt ons weer keurig naar ons hutje. Weer lekker gegeten op het strand met een seafoodbarbeque en wat drankjes.

Eerst maar even een nieuwe fles zonnebrand ingeslagen. Ja zelfs als je al 4 maanden non stop zon ziet moet je toch blijven smeren! Een longtail geregeld die ons naar Mango Bay brengt. Dit ligt bovenin op Ko Tao. Het is een super mooi baaitje en helaas is dat niet ongezien gebleven. Het ligt stampvol met boten, snorkelaars en duikers. Het ziet er letterlijk zwart van!! Peet en Rick gaan weer de zeebodem bekijken terwijl ik heel lui op een luchtbed ga ronddobberen in de zee.
Als de heren terug zijn gaan we eten bij het enige restaurant. Super hoog en een flinke klim dus maar wel een prachtig uitzicht op de mooie baai! Eind van de middag was onze bootman er weer om ons weer terug te varen. Vanavond hebben we de nachtferry geboekt en dus maar 1 kamer aangehouden om nog even te kunnen douchen. We eten bij ons guesthouse waar ik lekker kip met rijst neem en de mannen een noodle soepje. Ze vinden het nogal flauw en gooien er een handjevol pepertjes in waardoor het zo heet worden dat ze het bijna niet meer kunnen eten! Nog wat flessen water inslaan voor de komende nacht en net als we worden opgehaald begint het met regenen. Goed gegokt dus!
De pick up brengt ons naar de pier waar we op de autoferry stappen. Boven in zijn 2 grote hutten waar in iedere hut 42 stapelbedden staan. We hebben alledrie een eigen bed met kussen en deken en het is allemaal goed te doen! Er was van te voren gezegd dat we er vroeg moesten zijn omdat er maar een beperkt aantal bedden zijn waardoor we om 20 uur al op de boot zitten terwijl deze pas om 23 uur vertrekt. De mannen gaan nog wat snoepgoed halen in het stadje voor de avond en om 23 uur varen we dan eindelijk af. Meteen worden de lichten uitgedaan zodat het gelukkig ook gelijk stil word en we nog wat kunnen slapen.

De planning was dat we om 5 uur s ochtends in Chumphon zouden aankomen maar we zijn er al om 4 uur! Een kort nachtje dus! Iedereen van de boot af en daar moeten we even wachten tot onze pick up er is. Na wat zakken chips verder komt er een jongen aanrijden waar we mee mogen. Ik ga lekker voorin zitten en na 10 minuten rijden worden we gedropt bij een restaurantje waar we tot 7 uur moeten wachten op onze minivan naar Ranong. Gelukkig is er koffie en tijd en wifi wat de 2 uur wachten iets makkelijker maakt. Wij te lange Hollanders zaten natuurlijk niet echt comfortabel in de minivan maar ik heb nog wel mijn ogen dicht kunnen doen bijna de hele weg gelukkig!
Om 9 uur werden we weer afgezet bij een reisburo en weer opgehaald door een andere minivan die ons in een paar minuten naar de pier bracht. Soms gaat het allemaal een beetje omslachtig hier...
Het super kleine piertje in Ranong is niet echt een pier te noemen. We ruilen ons kaartje in voor een bootticket en stappen op een grote houten longtailboot die ons naar Ko Chang gaat brengen. Er zitten voornamelijk Thaise mensen op en weinig toeristen! Om 9:30 uur vertrekt onze longtailboot. We varen eerst een stuk door een kanaal langs allerlei scheepswerven en komen dan in zee terecht waar we Birma kunnen zien liggen! Na een uurtje naderen we Ko Chang maar helaas is onze longtailboot er ook voor om alle bungalowtjes te bevoorraden, waardoor we elke keer een stop moeten maken om zakken ijs en bier af te gooien. Wat wel een voordeel is dat je wel afgezet word waar je maar wilt. We kiezen Crocodile Rock uit de lonely planet wat helemaal op de punt ligt. Na 2,5 uur varen zijn we eindelijk op onze plek. Helaas heeft Ton, de baas, nog maar 1 kamer vrij. Peet gaat bij de buren informeren en wij hebben een super vette hut die over de zee hangt met uitzicht over de hele baai! Ko Chang is een redelijk groot eiland maar er komen hier bijna geen toeristen. Er is ook helemaal niks te doen op het eiland behalve relaxen en een boek lezen. Er is geen stroom in de hutjes en s avonds moet je het doen met olielampjes wat ook weer wat heeft!
Er zitten geen ramen in onze hut en de fan is vervangen door de zeewind. Er zitten geen sloten op de deur en je kan alles open laten staan. Geen probleem volgens Ton!
We eten bij ons guesthouse liggend op kussens met uitzicht op Birma. Het zelfgekookte eten is heerlijk en na het eten taaien we allemaal af. Peet valt in slaap op de pier, Rick op bed en ik in de hangmat. Ik maak het wel heel bont door wakker gemaakt te moeten worden olm 18 uur door Rick.
We eten deze keer bij Peter zijn huis wat gerund word door Lek. Aardige vrouw!
Inmiddels is het eb geworden en kan je over het strand lopen naar de baai. Anders moet je via de bergen klimmen. Na het eten is iedereen nog steeds gaar dus lopen we terug naar onze hut waar we nog even een boekje lezen met ons olielampje en daarna onder de klamboe duiken.

Het is heerlijk om wakker te worden met kabbelende golfjes onder je huisje en dan een prachtig uitzicht! We ontbijten bij Peet zijn huis en doen vandaag het enige wat iedereen op Ko Chang doet... NIKS! We lezen onze boekjes uit en lopen naar onze hut waar we kussens naar de pier slepen en deze meteen voor onszelf claimen en hier de rest van de dag doorbrengen. We luieren een beetje, zwemmen en zonnen en lezen wat en Peet laat zich nog masseren. We hebben een nieuw spannend spel bedacht... op het luchtbed in de zee gaan liggen en dan 500 tellen je ogen dicht houden!
Het klinkt super duf maar probeer het maar eens! Als de zon ondergaat gaan we nog snel even douchen en de tassen pakken voor we geen licht meer hebben. We eten bij ons voor en duiken dan ons bedje in voor voorlopig onze laatste goede nachtrust....

Vandaag staat een lange reis te wachten op ons. Het doel is om zo snel mogelijk naar Chiang Mai te reizen wat helemaal in het noorden ligt. Normaal boek je in Thailand gewoon bij een reisburo een tripje van deur tot deur maar aangezien deze er niet zijn op Ko Chang zijn we op onze backpackersinstincten aangewezen.. Om het nog iets moeilijker te maken voelen Peet en Rick zich niet helemaal lekker. Dat beloofd wat! Er gaan 2 longtailboten per dag naar Ranong, het vasteland.
We nemen de eerste van 8 uur. We kunnen nog ontbijten bij Ton en worden dan het strand opgestuurd. Het is helaas eb dus we moeten een stuk door het natte zand en dan door het water baggeren om op de boot te kunnen klimmen. Gelukkig zit deze nu niet zo vol en hoeven we niet alle hutten hier te bevoorraden dus in 1,5 uur zijn we in Ranong. We willen een taxi nemen om ons naar een reisburo in Ranong te brengen uit de lonely planet die ons hopelijk wat informatie kan geven. En laten we het geluk hebben dat we net in de taxi zijn gestapt van degene van dat reisburo!
Hij zet ons af en geeft ons wat info. We kunnen vanaf hier een minivan nemen naar Chumphon en vanaf daar een nachttrein naar Bangkok. Daar moeten we dan een dagtrein of een andere nachttrein door naar Chiang Mai. De andere keus is een bus nemen vanaf Ranong naar Bangkok die er 11 uur over doet en dan is er nog een kans dat we dezelfde avond een nachttrein kunnen halen naar Chiang Mai. We besluiten dat maar te doen aangezien Peet niet zoveel tijd meer heeft. We moeten snel een taxi vinden want de bus vertrekt al over een half uur! We treffen uiteraard de sloomste taxi chauffeur ter wereld en 15 minuten voor tijd zijn we op het busstation. Gelukkig kunnen we nog mee. De goede moed zit er nog steeds in en tot nu toe loopt onze zelfgeplande reis perfect!
De leukigheid is er al snel af na een paar uur in de bus. Het is bloedheet en de stoelen zijn toch wel hard.. We leven deze dag op koek, snoep, chips, water, melk en broodjes met varken uit de shredder erin. We hebben 2 stoppen om naar de wc te gaan en nog meer koek en chips te kopen.
Iedereen is super gaar als we eindelijk om 21 uur arriveren in Bangkok. We gaan het erop wagen en vliegen een taxi in om ons naar het treinstation te brengen. De laatste trein gaat om 22 uur. Op tijd aangekomen blijkt de trein vol... helaas voor de volgende nacht ook! Dan besluiten we om toch maar gelijk door te gaan en boeken een ticket voor 2e klas zitplaatsen in de 15 uur durende treinrit.
Het is behoorlijk basic. Er hangen wat fans aan het plafond en alle ramen staan open. Beetje zoals in India!
We hebben allemaal een helse nacht achter de rug. Amper kunnen slapen. Het werd s nachts behoorlijk koud en tot overmaat van ramp zaten er 3 Duitse gasten achter ons die behoorlijk aan het zuipen waren en steeds luidruchtiger werden. Rick voelt zich nog steeds niet lekker helaas.
Om 9 uur (als we er dus al 11 uur op hebben zitten) komen we erachter dat we minimaal 2 uur vertraging hebben! Aaarrggh.. Het word bloedheet in de trein en alles plakt. We zitten niet meer lekker en hebben al 2 dagen geen douche of tandenborstel gezien en alleen maar chips en koek met water weggespoeld. Naarmate de dag vorderd word het warmer en warmer. Buiten word het landschap steeds droger en we komen door stukken die de locals in de brand hebben gezet voor vruchtbare grond. Op sommige stukken rijden we zelfs door de fik heen! Waardoor er een lekkere brandlucht in de trein hangt en stukjes as naar binnen vliegen. Om de 10 minuten staat de trein stil. Peet denkt dat het komt doordat hij de heuvels niet op kan komen en dat er een locomotief voor gezet moet worden om hem omhoog te trekken. Daarom zijn de treinen in Thailand ook een stuk minder snel als de bussen die er maar half de tijd over doen! De trein rijd hier gemiddeld zo'n 30 km per uur en na zoveel uur in de trein word dat erg frustrerend. Uiteindelijk na 3 uur vertraging en een treinritje van 18 uur en een totale reisdag van 32 uur komen we aan in Chiang Mai.
We nemen een taxi en laten ons bij een hotel afzetten. Rick en ik nemen meteen de kamer en Peet zoekt nog even verder. Rick is nog steeds een beetje grieperig en gaat naar bed terwijl Peet en ik even lekker gaan eten. Het is inmiddels al 18 uur en daarom doen we niet veel meer. Ik haal wat broodjes en een shake voor Rick en ga dan genieten van onze welverdiende warme douche en lekkere bed! Dat hebben we dubbel en dwars verdiend!

Een weerzien op Koh Samui en de Full Moon Party op Koh Pha Gnang

Om 5:30 uur ging de wekker, best vroeg dus. Na de laatste spulletjes gepakt te hebben zijn we naar voren gelopen waar we vervolgens nog 20 minuten op de te late taxi hebben staan wachten. In Krabi stad een paar km verderop moesten we er weer uit en een nieuw ticket halen voor de bus en de boot naar Koh Samui. We werden in een grote touringcar gepropt die helemaal kas veroest was. Ach jah wel een leerzame bus. Zo kon je zien hoe de verlichting werkte, aangezien er geen lampenkappen aanwezig waren of hoe de stoelen in elkaar gezet waren. Na 3 uurtjes rijden komen we aan bij de Don Sak pier waar we met 2x de toegestane hoeveelheid op de boot werden gedropt. Het waaide behoorlijk hard waardoor we hoge golven hadden. Wij zaten in eerste instantie buiten maar de golven kletste over het dek waardoor we snel naar binnen vertrokken. Helaas voelde ik mijn maag al protesteren dus ben ik maar een beetje achterin gaan zitten dichtbij de plee. Gelukkig was het niet nodig!! Anderhalf uur later kwamen we aan op de pier van Koh Samui. We nemen een taxi naar Lamai Beach waar ik ook al met Malou heb gezeten. We beginnen met de zoektocht naar een kamer wat ik altijd wel leuk vind maar Rick vaak nog wat minder. Het is uiteraard weer erg warm, de rugzak best wel zwaar en veel kamers erg duur. Maar we geven de moed niet op en na wat rondlopen vinden we de laatste bungalow voor 6 euro met badkamer. Perfect dus! We droppen de spullen en brengen even een was weg en lopen wat door het stadje. Heb zelfs de plek gespot waar ik een aantal jaar geleden met Malou oud en nieuw heb gevierd! Het is wel allemaal erg veranderd en druk geworden natuurlijk. We chillen nog wat op onze veranda en scoren nog een lekkere pannenkoek met banaan. Er is ook een klein marktje met wat spulletjes te koop. Als ze denken dat je al een blik op hun kraampje werkt komen ze meteen aangesneld met hun rekenmachine. Ze geven meteen een belachelijk hoge prijs waardoor je nee moet zeggen en dan mag je zelf een prijs op de rekenmachine intypen. Na wat onderhandelen kom je dan ergens halverwege uit. Weglopen is ook altijd een goeie truc want ze verkopen liever iets dan niets!
We eten lekkere rijst met garnalen bij een foodstall en lopen nog wat rond. Het hele centrum zit vol met girlie bars. Dat wil zeggen, jonge Thaise meiden in een iets te picante bar met allemaal oude blanken kerels eromheen. Niet echt ons ding dus. We besluiten dan ook om heel burgelijk een boekje op bed te gaan lezen.

Na een nacht heerlijk geslapen te hebben worden we pas laat wakker en gaan we ff ontbijten. Het is helaas bewolkt dus we hebben de tijd. Eind van de ochtend als het wat opklaart huren we een scooter voor de komende 2 dagen. De beautysalon waar we de scooter huren heeft een kaart voor ons maar er staan alleen spa's op! Dus we zien wel waar we uitkomen. We rijden eerst naar Chaweng Beach een baai verderop wat een super drukke grote stad heeft. We komen langs de zittende Budha waar ik al een paar keer geweest ben. Er is hier ook weer totaal niks veranderd. Zelfs dezelfde winkeltjes! We rijden nog een stukje over het eiland heen en volgen dan een bordje waterval.  Als je de binnendoor weggetjes oprijd kom je weinig tot geen andere mensen meer tegen en is het overal om je heen supergroen. We passeren eerst een groep van zo'n 100 Thaise padvinders. Dan komen we uit op een zandpad vol kuilen en gaten en diepe plassen. We parkeren de scooter en lopen richting de waterval. We besluiten om niet via de weg te gaan maar via de rotsen te klimmen. Een stuk spannender en leuker! De waterval zelf is niet super mooi vanwege het droge seizoen nu ook. Dus rusten we wat uit en maken wat foto's. We rijden terug en eten wat bij een stalletje langs de weg. Mijn kip is volgens mij vervangen door ingewanden en vellen wat ik op zich niet erg lekker vind...
We krijgen wel als toegift nog een bordje lekker vers fruit. We rijden door naar Waterval nr 2. Deze heet zo omdat er, heel logisch, 2 watervallen zijn op het eiland. Als we aankomen lijkt het een toeristtrap. Super druk en erg toeristisch. We kunnen kiezen door met een jeep omhoog te gaan, te voet of per olifant. We hebben weinig zin in een moeilijke klim dus nemen we de jeep. Er staat ook nog een kerel die 2 tijgers en een luipaard heeft liggen waarmee je op de foto kan!! We betalen de jeep voor heen en weer en worden over een vlakke weg binnen 2 minuten naar boven gereden! Vanaf hier begint alsnog de 80 meter klim omhoog. Wat een oplichters!! We klauteren helemaal omhoog over gladde paadjes en rotsen via touwen. Boven aangekomen is de waterval schitterend. Het jammere was dat het letterlijk zwart zag van de mensen maar dat mocht de pret niet drukken. Zoals de LP al vermeld: "De mooie plekken in Thailand zijn niet onopgemerkt gebleven bij de rest van het publiek zodat het moeilijk is om nog wat voor jezelf te vinden" We nemen de jeep weer terug naar beneden en maken ons rondje om het eiland af. 
De was weer gehaald en een kort tukkie gedaan op bed. Weer lekker gegeten bij de foodstalls en wederom de Girlie bars maar gelaten voor wat ze waren en ons bed opgezocht.

Vandaag zijn we naar Chaweng Beach gereden en zijn daar neergeploft op een bedje. Tot we na een half uur er af werden gestuurd tenzij we een peperduur maaltje kochten. Lang leve de sarongs die we altijd bij hebben waar we op kunnen liggen. De zee was super wild en de golven erg hoog. Rick was dus voornamelijk in de zee te vinden en ik ben maar lekker in de zon gaan liggen met een boek. Nog wat gegeten en terug naar onze baai om daar wat van de zon te gaan genieten. Ook hier was de zee mij te wild en hield ik het bij mijn tenen in het water. Na het dagelijkse foodstall eten hebben we een drankje gedaan bij een van de barretjes en zijn daarna verhuisd naar de eerste rij stoelen voor de boksring waar vanavond boxen is. Eerst het volkslied even spelen waarvoor we allemaal op moesten staan. We hebben 3 gevechten gekeken waarvan 2 mannen gevechten en 1 ladyboxing. Geen knock outs of andere blessures gezien. Tegen middernacht zijn we maar weer afgetaaid naar de kamer.

Vroeg opgestaan om te ontbijten wat nogal lastig is hier aangezien alles pas om 10 uur opend. We hebben ontbeten bij de Swiss chalet waar ze lekkere broodjes hebben maar de hele dag hetzelfde nummer draaien achter elkaar!! Om gek van te worden!!
Een taxi gevonden en op weg naar het vliegveld om Peter op te gaan halen. Het vliegveld staat bekend om "het cutiest airport" ter wereld te zijn. Het is inderdaad ook een ieniemienie vliegveldje.. Na een half uurtje wachten komt ie eraan! Super leuk om elkaar weer eens te zien na 4 maanden! De taxi terug genomen en Peet zijn nieuwe hut laten zien en wat gaan drinken om even bij te kletsen. De spullen gedropt en wat rond gelopen door de stad en Peet heeft gelijk het een en ander ingeslagen. Even lekker de zee ingedoken en Peet en ik hebben even een pedicure en massage gehad op het strand. De mannen hebben nog een biertje genomen bij de bar en we zijn weer gaan eten bij onze favoriete foodstall. Wat biertjes gehaald bij de supermarkt en nog even mensen gekeken op straat. Altijd leuk! Vroeg naar bed aangezien Peet een nacht heeft overgeslagen en wij onze spullen nog moeten pakken.

Op tijd opgestaan en ontbeten in de Aussie bar waar net een belangrijke rugby wedstrijd bezig was waardoor het nogal vol zat. We werden opgehaald door een busje waar iedereen met pijn en moeite ingepropt werd. Een uurtje rijden naar de pier en ons ticket geruild voor een ferry ticket. Onze boot zou om 11 uur vertrekken maar dit liep uit tot een uur of 12. De boot zat al porpvol toen deze aankwam en daar moesten wij met zo'n 100 man nog bij gepropt worden. We moesten dan ook staan tot op Kho Pha Gnang,. We waren allang blij dat we niet gezonken waren! Rick en ik hadden van te voren al 2 bungalows gereserveerd maar we wisten alleen niet meer welke baai dat was... Een taxi genomen die het eigenlijk ook niet helemaal wist. Maar gelukkig na een paar keer vragen kwamen we aan. Nadat Peet nog even zijn leven heeft geriskeerd om achteraan de taxi te hangen...
De bungalows heten Easy Life. We moeten 101 treden op om bij ons hutje te komen dus werd het maar gebombardeerd tot Easy Die!
De kamers zijn prima en lekker ruim met zelfs een warme douche!!! Dat hebben we gemist.
We hebben meteen maar even 2 scooters gehuurd zodat we het eiland rond kunnen touren en ook zeer belangrijk... naar onze kamer kunnen rijden ipv de trap op! Even gegeten en de spullen gepakt om naar het strand te gaan. Gezwommen en liggen zonnen en Peet nog even een Thaise massage gedaan. De zonsondergang bekeken en terug naar onze hut voor deze keer een WARME douche!! Wat gegeten op het strand en zitten kletsen en daarna verkast naar ons restaurantje voor wat meer drankjes voor we ons bed opzochten.

Best op tijd wakker de volgende dag en lekker ontbeten. Op de scooter gestapt en over het eiland gaan rijden. Het eiland bestaat uit alleen maar bergen waardoor we behoorlijk steile hellingen over moesten maar met prachtige uitzichten over de baaien. We rijden in een klein half uurtje naar Chakolum vanaf waar we een longtailboot nemen naar Bottle Beach. Een baaitje wat per weg nogal moeilijk te bereiken is. Hier relaxen we even en Peet ziet nog een stingray tijdens het snorkelen. Na de lunch vinden we onze bootman weer om terug te varen en rijden we door naar de baai Kho Ma. Hier huren Rick en ik ook snorkels en jumpen we het water weer in. Het eerste stuk is vooral zand en daarna moeten we door een oerwoud van zeeplanten heen. Het water zit vol met kwalletjes en stukjes tentakel die af en toe best gemeen steken! Rick en Peet snorkelen nog wat verder en ik taai af en zwem terug naar het strand.
Even opdrogen en terug naar ons hutje. Even een powernapje en dan eten en indrinken bij ons restaurantje. Ik hou het nog even op water terwijl de mannen al wat bier meester maken. Om 22 uur komt de door ons bestelde taxi aan. Halverwege pikken we nog wat Amerikanen op waardoor het meteen een dolle boel word in de taxi. Een klein uurtje later komen we aan op Haad Rin. Het strand waar de Full Moon Party is! We stappen uit en belanden meteen in een straat vol met bucketstalletjes en bodypaint. We houden het eerst even beschaafd met 1 bucket voor ons 3 en wat zitten en rondkijken. Elke maand is er een Full Moon Party, maar uiteraard heb je inmiddels ook al de Black Moon en Half Moon party's hier. 
Er zijn ongeveer 20.000 a 30.000 man aanwezig op een feest en alles vind plaats op het strand. Overal kan je drank kopen, jezelf laten bodypainten en veel muziek. Vooral techno, house en wat Top 40 muziek. Peet laat even het woord "Unox" op zijn voorhoofd bodypainten! We lopen wat rond en voordat we bij het eind van het strand zijn, zijn er al wat meer buckets doorheen gegaan. We krijgen van Peet een glow in the dark bril voor Rick en wij hebben een knipperende haarband met mikey mouse oren erop. Er word ook touwtje gesprongen met brandende touwen!! Dit leverd uiteraard een hoop mooi filmwerk op voor ons!
Hoe verder de avond vorderd hoe meer buckets er door heen gaan en hoe meer mijn geheugen het opgeeft. Op een gegeven moment heb ik de inhoud van zo'n 2 buckets uit mijn maag geleegd op het strand en besloot Rick dat het maar tijd was om naar huis te gaan gelukkig. Hoe we precies thuis zijn gekomen weten we alledrie niet helemaal meer.
Maar we hebben wel een topavond gehad!!

Vooral ik heb een slechte nacht gehad en werd kotsmisselijk wakker met een goeie koppijn. Ik heb eigenlijk de hele dag doorgebracht op de kamer en regelmatige wc bezoekjes en veel slapen. Rick en Peet zijn s middags nog naar het strand gegaan en voelde zich ook een stuk beter dan mij. s Avonds hebben we wel met zijn 3en gegeten op het strand en ik ben toch maar weer snel afgetaaid naar de kamer en mijn bed. Rick en Peet hebben nog wat gedronken en een ticket voor de catamaran voor morgen naar Ko Tao gefixt.
Morgen dus weer vroeg uit de veren! 

Gezelligheid en hoosbuien in Ao Nang

Vanmorgen onze tassen gepakt en even op ons gemak ontbeten. Naar de pier gelopen en onze ferry gezocht. We kregen een mooie sticker op om de mensen naar verschillende bestemmingen uit elkaar te houden. Even wachten tot we als vee opgepropt op de ferry zitten en als er dan echt niemand meer bij kan varen we uit. Twee uurtjes later komen we aan bij de pier van Krabi. We gaan deze keer voor de verandering eens niet naar een eiland maar wel naar een plaats die aan zee ligt. Ao Nang.
We lopen de lange pier af en meteen begint iedereen naar je te roepen voor taxi's of vervoer. We vinden een bus die compleet (behalve de wielen natuurlijk) gemaakt is van hout die naar Ao Nang gaat. Als iedereen ingeladen is en de tassen op het dak gepakt zijn blijkt dat wij in een 100 baht per persoon moeten betalen omdat we niet de goede kleur sticker op hebben! Even lekker opgelicht dus in Phi Phi met onze "gratis" transfer naar Ao Nang! We hebben geen zin om moeilijk te doen en betalen dus maar. Onderweg komen we langs grote limestone gebergten waar de provincie Krabi om bekend staat. Een prachtig gezicht. De chauffeur stopt op verschillende plekken en de eerste stop voor het centrum besluiten wij er uit te gaan op zoek naar een guesthouse uit de lonely planet. We moeten nog wel een stuk lopen in de hitte en helemaal bezweet komen we aan bij Laughing Gecko.
We nemen een bamboe hut met badkamer inclusief hangplee voor 400 baht (10 euro)
Super aardige mensen. Nui de man is Thai en heeft 15 jaar in Keulen gewoond als vertaler. Zijn vrouw Patricia is Italiaans en heeft in Canada gewoond en nu runnen ze het guesthouse al 13 jaar samen met hun 2 kinderen. Voor is een barretje met tafels en ligkussens en hangmatten. Je moet jezelf bedienen uit de koelkast en opschrijven wat je neemt en dit word dan later verrekend.
De rest van de dag blijven we een beetje in het restaurant hangen om wat te internetten en bij te komen van de hitte.
Elke avond kookt Nui een grote maaltijd waar iedereen van mee kan eten voor een bedrag van 150 baht per persoon. Erg gezellig met kaarsjes op de tafels en verschillende Thaise gerechten. Je mag nemen wat je wilt en hoeveel je wilt.
Er zitten een groepje Fransen hier die er inmiddels al weken of sommige zelfs maanden zitten! Na het eten kletsen we nog wat en zoeken dan ons bed op.
De volgende morgen konden we ontbijt kiezen en wat geserveerd werd door Patricia. Omelet met toast en koffie en thee. We willen vandaag een scooter huren maar het blijkt dat alle 60 scooters van het verhuurbedrijf al weg zijn dus moeten we wachten tot 12 uur tot de eerste vrij is.
We krijgen wel een mooie gele scooter met pas 16000 km op de teller. Eerst maar even naar het centrum gereden op zoek naar een kaart. Helaas zijn ook alle kaarten uitverkocht dus scoren we even een lunch bij de Mac. We besluiten om maar een kant op te rijden en halverwege vinden we een toerist office die nog kaarten heeft. We vervolgen ons weg naar een waterval wat best een stuk rijden is. In Thailand is het ook nogal lastig om iets te vinden. Soms staan er borden, soms helemaal niet. Soms in het Engels en soms in het Thai. Dan komt er een bord met Waterfalls 37 km en 10 meter verderop staat er een bord met Waterfalls 17 km.
Na een goed uur rijden loopt de weg dood op een National Park waarin de waterval blijkt te zijn.
We betalen de entree en zodra we naar de waterval willen lopen begint het te regenen. Even schuilen tot het droog is en dan verder. Uiteraard weer over gladde rotsen, half door het water, hoge traptreden in de rotsen uitgehakt en overal bloedzuigers op de grond vanwege de regen.
Na een flinke klim zijn we er. Het is een behoorlijk grote waterval met een klein meertje. We schuiven aan bij wat Thaise jongens en Rick neemt even een douche onder de waterval. Na wat rondgespetterd te hebben klimmen en glijden we weer naar beneden en vertrekken weer op onze brommer. Achter ons komt een pikzwarte lucht aan en het eerste half uur blijven we die voor maar dan begint het te waaien en stoppen we toch maar even om te schuilen. We zijn aangekomen bij Mike's Bar. Een oude kerel van 70 jaar uit Engeland roept ons meteen binnen en stelt ons voor aan zijn (ik schat ongeveer 30 jaar) Thaise vrouw. Hij heeft hele verhalen over van alles en nog wat. Erg aardige kerel maar een typisch gevalletje van sextoerist! Zeker als hij over zijn reisjes naar Pattaya begint wat bekend staat als DE rosse buurt van Thailand. Als het weer droog is rijden we terug naar onze hut. Even een douche pakken en weer op de scooter naar het centrum waar we wat eten bij een foodstall en wat langs de kraampjes lopen met alle toeristensouvenirs.
De volgende dag zijn we na het ontbijt meteen vertrokken om naar de Hotspring te rijden wat zo'n 70 km verderop ligt. Nog even een kleine stop onderweg om onze gevoelloze billen wat rust te geven en na een ruim uur komen we aan bij de hotsprings. Een echte toeristenattractie met parkeerplaats erop en eraan. Entree betaald en dan loop je over een betonnen pad midden door de jungle.
De hotsprings komen uit een waterval. De enige warme waterval in heel Thailand. Eenmaal aangekomen blijken de busladingen toeristen gelukkig weg en zijn we maar met een paar anderen. De springs zijn heerlijk warm, volgens het bordje zelfs 40 graden! Even genoten van ons welverdiende warme badje en dan weer verder op de scooter naar de volgende bestemming.
De Emerald Lake. Weer 7 km rijden en we zijn bij de volgende toerist trap aangekomen. Een klap met entree betaalt en naar het lake gewandeld. Dit is een helderblauw/groen meer (niet warm deze keer) in de jungle waar je kunt zwemmen. Een klein stroompje waar je onder kan zitten en wat visjes erin. Na een uurtje zwemmen en opdrogen is het inmiddels al eind van de middag en rijden we naar een lunchplekje om daarna weer door te gaan richting de hut. Helaas zo'n 15 km voor ons stadje begint het als een gek te hozen. Snel gestopt samen met 10 andere Thai bij een dierenwinkeltje langs de weg. Hier hebben we bijna 2 uur moeten schuilen en nog steeds was het niet droog. Toch maar in de regen terug rijden dan! Zeiknat komen we aan. Droge kleren gepakt en even opwarmen onder de dekens. Tegen 20:00 uur regent het nog steeds als een gek dus maar even onze poncho's tevoorschijn gehaald en bij de buren lekker Italiaans gaan eten.
Vandaag maar even een relaxdagje ingesteld. Het is niet erg lekker weer. Bewolkt en het waait nogal en af en toe wat miezerregen. En ook af en toe zo'n dagje niks doen is goed voor onze portemonnee in het nogal dure Thailand.
De dag brengen we door met hangmat hangen, boekje lezen, internetten, lunchen en ouwehoeren.
S Avonds eten we weer mee met het gezamenlijke diner. Deze keer heeft Nui gele curry met rijst, salade en loempia's gemaakt.
S Avonds komt Fernando, een vriend van de familie, een Spanjaard die in Keulen woont, gitaar spelen met Lawrence. Lawrence is een Engelsman die al 17 jaar in Amsterdam woont en goed Nederlands praat dus. Erg gezellig met muziek en sommige die zingen en verder wat kletsen.
Voor we het weten is het al laat en druipt iedereen langzaam af naar zijn of haar bed.
De volgende dag wilden we toch even actief gaan doen na al dat geluier en gerelax en hebben we een halve dag kanoën door de mangrove geboekt.
Om 13 uur worden we gehaald door onze gids Bat. We zijn maar met zijn tweeën vandaag. Na een kort ritje worden we bij de beginplaats afgezet en krijgen we een waterdichte tas voor onze spullen en een fles water. Bat in een kano en wij samen in de ander. Even wennen aan het tegelijk peddelen en dan gaan we op weg. Het eerste stuk is door de mangrove maar over een vrij brede rivier. Als we bij een smal stukje aankomen, moeten we de kano uit en via een gammele trap op een nog gammelere brug stappen. Hieroverheen moeten we naar de grot lopen. Wat foto's gemaakt van het uitzicht en ieder met een klein zaklampje de grot in. Weer eens een grot waar geen verlichting is en alles spekglad door het water. Het is dus weer een hele ondernemening om overal overheen te klimmen, glijden en klauteren. Via een gat klimmen we weer uit de grot en moeten we over een smal paadje redelijk steil naar beneden. De grond is helemaal bedekt met bladeren wat het dus spekglad maakt. Met behulp van takken en lianen die er hangen glijden we naar beneden en lopen weer de grot in. In dit stuk hangen er honderden vleermuizen! Super mooi om te zien. Weer terug geklauterd, gegleden en geklommen naar het beginpunt en dan wil Bat ons nog uilen laten zien. Moeten we wel even op een smal richeltje met naast je een afgrond en niks om je aan vast te houden lopen. Zo gezegd zo gedaan maar de uilen waren er niet! Helaas!
Via de gare gammele brug weer in de kano gestapt en terug gepeddeld waar Rick nog even een duikje heeft genomen bij de Fish Farm die in het midden van de rivier dreef. Ik heb maar even lekker in een hangmat rondgelummeld. Als Rick weer opgedroogd is peddelen we verder door super smalle stukjes mangrove. Zo smal dat je op sommige stukken niet eens kan peddelen. Tegen 16 uur komen we weer aan bij het startpunt helemaal onder de modder, met zere spieren en bezweet. Een verse ananas gegeten en weer terug gebracht naar onze hut. Snel een douche genomen en de 20 minuten naar het centrum gewandeld en wat gegeten bij een foodstall. Wat broodjes en een pot Nutella gehaald bij de supermarkt en deze gesmeerd voor morgen. Morgen worden we namelijk om 6 uur s ochtends al gehaald om met de bus en ferry naar het volgende eiland Ko Samui te gaan.
De rest van de avond kletsen we nog wat en nemen even afscheid van iedereen en beloven Nui en Patricia nog een keer terug te komen. We hebben hier een super leuke tijd gehad.
Dan snel ons bed in om weer fris en fruitig te gaan reizen morgen!

Party Hardy en spetteren in Maya Bay op Ko Phi Phi

We werden om 7:30 uur opgehaald door de bekende pick up taxi. Tassen op het dak en scheuren maar. Diepe kuilen en bulten maakten de chauffeur niks uit en ragde vol gas erover heen Huppa.
Alle mensen voor Phi Phi en Phuket gaan op 1 boot doormiddel van stickertjes en aparte bagage stapels worden we gescheiden. Wij installeren ons lekker buiten op het dek in het zonnetje. Na zo'n 1,5 uur varen arriveren we in de baai van Phi Phi. Hier stappen de mensen naar Phuket over op een andere boot en varen wij door naar de pier. Het gedreun van de strandbarren komt ons al tegemoet als we aanleggen. Maar ook de helblauwe zee!!
Ko Phi Phi bestaat uit 2 eilanden. Phi Phi Don en Phi Phi Lay. Don is het grote eiland waar alle hotels, winkels en barren zijn. Phi Phi Lay is het eiland waar de beroemde film The Beach is opgenomen.Het eiland is in 2004 helemaal verwoest door de tsunami en er zijn ontzettend veel mensen omgekomen door de grote golven. Inmiddels is het weer helemaal opgebouwd en gebombardeerd als het nieuwe party eiland van Thailand. Vol met barren en cafe's. Overal langs de weg staan bordjes met: Tsunami Evacuation Route. Dus mocht er nog een golf komen weten we in ieder geval waar we heen moeten rennen!
We moeten ieder 20 baht fee betalen om het eiland schoon te houden en dan is het zoeken naar een kamer geblazen. We slaan stijl achterover van alle prijzen. De eerste beste kamer die we zien is 700 baht (17,50 euro) en die boeken we dan maar voor 1 nacht. Het is een kamertje bij een Thais restaurantje en het is er erg bedompt en warm. We gooien de tassen af en gaan eerst even ontbijten. Als ik terugloop om even naar de wc te gaan spot ik meteen 2 dikke kakkerlakker in de kamer. We gaan dus meteen op zoek naar een andere kamer! Het is inmiddels al snik heet hier en geen wolkje aan lucht.  We lopen het stadje een beetje door maar bijna alles is vol of rond de 2000 baht voor een nacht. Uiteindelijk vinden we een aantal kamers die er mooi uitzien en rond de 700 a 800 baht zitten (15 en 20 euro ongeveer) Behoorlijk aan de prijs maar tjsa we zitten dan ook vollop in het hoogseizoen hier!
Er zijn 2 baaien. De ene is waar de pier ligt en dus vol met boten ligt. Aan de andere kant is nog een baai maar de zee ligt hier vol troep van de strandbarren en de nachtelijke feesten. De andere baaien op het eiland zijn alleen bereikbaar per longtailboot. We pakken de spullen en nemen een bootje naar Longbeach toe. Dat is ongeveer 10 minuten varen maar dan komen we op een parelwit strand en super blauwe heldere zee vol met visjes. Het uitzicht is hier prachtig. Overal waar je kijkt zie je grote rotsen uit het water steken en kleine eilandjes liggen. Eind van de middag als we bijna zwart geblakerd zijn door de zon gaan we terug en nemen we een douche. Rick scoort nog een hempje en ik doe een pedicure en kan er voorlopig weer even tegen aan met mijn mooi gelakte teennagels! We drnken wat in een barretje en ik scoor nog een nieuw paar slippers. Na het eten nemen we allebei een olie massage. Ook hier zitten wat Thaise onderdelen in zoals het kraken van elk bot in je lijf. Je vingers, tenen, ruggengraat en nek. Bij Rick loopt ze zelf over zijn rug heen!! Na de massage lopen we naar het strand waar de boem boem boem ons al tegemoed komt. Er zijn grote vuurshows en overal zijn buckets te krijgen. Dit is een strandemmertje met drank (meestal Thaise whiskey of wodka met een flesje red bull en een blikje cola erin) We doen een drankje en duiken dan ons bed in, nadat we even wat kakkerlakken naar buiten hebben getrapt.

We zijn vroeg wakker en gaan meteen op pad om wat van onze opties te checken. De bungalow die we graag wilden met een super mooi uitzicht blijkt bezet te zijn. We nemen een grote kamer voor 800 B die schoon is en een buitenzitje heeft. Prima dus. We halen onze tassen op en checken meteen even bij de receptie wat de prijzen zijn mochten we in september nog terug komen hier. Dan blijken de kamers gelukkig maar de helft van de prijs te zijn!
Ik breng even een wasje weg en we scoren nog een ontbijtje. s Middags gaan we weer met de boot naar LongBeach toe om wat foto's te maken en lekker te zwemmen. s Avonds eten we bij een soort van foodstall waar ze schijnbaar maar 1 wok hebben en we een uur op ons eten moeten wachten. Maar het was het wachten gelukkig wel waard. Daarna gaan we wat drinken bij een bar die niet zo gezellig was. We schuiven door naar de Reggea bar en bestellen hier allebei een bucket. Hier staat een grote boksring in het midden waar ze toeristen met elkaar laten vechten om een gratis bucket. Als de avond vorderd en de buckets leger raken komen de eerste zich aanmelden. Het is super grappig om te zien. Ze mogen zelf een tegenstander kiezen of gewoon de ring instappen en kijken wie er tegen ze wil vechten. Ze worden voorzien van een masker, beenbeschermers en handschoenen. Het klapt er flink op en niemand houd zich in. Eind van de avond hebben we dan ook 3 uit de kom geschoten schouders terug gezet zien worden en veel rake klappen uitgedeeld gezien. Het publliek gaat ook helemaal los uiteraard. Tot een stel Zweden tegen elkaar gaan die steeds af staan te spreken midden in het gevecht waar ze mekaar slaan. Zij worden dan ook meteen uitgejoeld door iedereen. Na een paar wedstrijden lopen we door naar het strand. Dit is toch niet echt mijn ding. Super veel dronken barbie's en opgepompte figuren met buckets in de hand lallend en schreeuwend op het strand. We kijken even en lopen dan terug naar de kamer.  

Vanmorgen lekker uitgeslapen en ontbeten bij de bananenbar waar er een kakkerlak gezellig op Rick zijn voet liep. Onze spullen gepakt en op het strand gaan liggen. Het strand ligt mutje vol en de zee is nogal vies hier. Het lijkt net Scheveningen!! Als het eb word trekt het water helemaal terug zodat je een heel stuk moet lopen om nog enigzins in het water te kunnen zitten. We nemen een douche en eten bij ons nieuwe lievelingsrestaurant waar ik mijn nieuwe lievelingsgerecht heb gekozen: fried rice met ham en ananas. Lekker hoor!!
We scoren samen nog een super sterke bucket en drinken die op tijdens het mensen kijken op straat. Nog even een boekje lezen op de kamer en dan knock out op bed.

Voor vandaag hebben we een snorkeltour geboekt langs een aantal baaien en het beroemde Maya Bay uiteraard! We lopen naar het restaurant aan de andere kant van het eiland waar we een ontbijtbuffet zouden krijgen. Hier weten ze helaas van niks! Dus we lopen terug naar het tourbureautje en wachten tot we opgehaald worden door onze gids van vandaag. Hij komt eraan op een klein rose fietsje en als we iedereen (zo'n man of 40) hebben verzameld lopen we naar het restaurant waar een ontbijtbuffet klaar staat!! Helaas stelt het weinig voor, een beetje rijst en wat worstjes dus ben blij dat wij onderweg al een stokbrood op hebben!
Flippers gepast en dan met 25 man op een grote longtailboot. We hebben een redelijk gare groep. Twee oerdomme nederlandse meiden en wat andere stelletjes waarvan wat Russen en Japanners. De eerste stop is Sharpoint. Uiteraard geen haai gezien helaas.. Wij doken er meteen in en hebben een tijdje gesnorkeld. Veel bleven er op de boot. De vissen hier worden allemaal gevoerd dus zat er meteen een grote zwerm om de boot heen. Het koraal was matig maar de vissen weer prachtig natuurlijk!! De volgende stop na een behoorlijk stuk varen is Bamboo Island. Een leuk klein eilandje met parelwitte stranden en helder water. We krijgen een lunch pakketje van rijst met kip en een fles water die we op kunnen eten op het strand. Daarna hebben we nog tijd om wat te snorkelen en zwemmen. Ook hier zitten weer een hoop vissen en mooi koraal. De volgende stop is Mosquito Island. Hier leggen we niet aan maar mogen we vanaf de boot snorkelen. Hier zien we super mooi koraal (beetje saai word het nu he haha) en we spotten zelfs een waterslang!! Best een grote. Zwart met wit gekleurd. Dan varen we langs schitterende rotsen die meters hoog uit het water steken. Prachtige witte baaien met veel palmbomen en dan stoppen we op Monkey Beach. De naam zegt het al! Veel apen en nog veel meer toeristen!!! Het ziet hier zwart van de mensen! Het zand is poederachtig en super zacht. Heerlijk om jezelf helemaal mee vol te kliederen haha.  De apen stelen constant blikjes cola en zakken chips van onoplettende toeristen. Als dit zo doorgaat kan je hier over een jaar alleen maar morsdode apen fotograveren denk ik!! We varen verder naar Phi Phi Lay. We komen langs de Viking Cave. Een grote grot midden in de rotswand. We varen verder en komen in de kleine baai Pileh Baai. Super mooi. Helemaal omringd met grote rotsen en super blauw en groen water en de zon schijnt door een kier naar binnen. Adembenemend!! Na een rondje gevaren te hebben gaan we door naar Maya Bay. Vanwege een vage reden kunnen we de baai niet invaren en leggen we aan de andere kant aan. Vanaf hier moeten we zwemmen over scherpe rotsen naar een gammele trap waar we met trappen en touwen omhoog moeten klimmen. Eenmaal boven lopen we door een klein stukje oerwoud en dan komt Maya Bay te voorschijn. Super mooi!! En nog steeds precies zoals in de film! Het enige minpuntje is dat het er letterlijk zwart ziet van de toeristen en de boten! De baai is bijna helemaal ingesloten door de grote rotsen en het water is super helder. Echt een plaatje dus. Bij het terugzwemmen naar de boot haal ik weer lekker men tenen en benen open aan de scherpe puntjes. We snorkelen nog wat rond de boot met prachtige (deze keer gekleurd) koraal en vissen. Als iedereen weer aan boord is varen we terug naar de pier. We moeten een stukje over de open zee en het golft behoorlijk.Ik word helaas een beetje misselijk en verkas even naar het achterdek. We zien nog een super mooie zonsondergang op zee en na ruim een uurtje varen zijn we weer bij de pier. We scoren even een pannenkoek en nemen dan een douche. Eten weer bij ONS restaurantje en gaan dan helemaal gesloopt naar bed. We hebben vanavond ook leuk nieuws gehad! Mijn broer Peter heeft een ticket geboekt en land 5 februari in Bangkok en komt gezellig 3 weken met ons mee reizen!!!

Vandaag moeten we een nieuwe bestemming gaan kiezen. Laptop en reisgids erbij. Best lastig. Er zijn veel mooie eilandjes in de buurt maar vanwege het hoogseizoen is alles echt peperduur en veel boven ons budget, Uiteindelijk zijn we eruit. We boeken meteen een ticket voor morgen om naar Ao Nang te gaan. Dit is een kleine baai die net iets boven Krabi Town ligt. Dit is een wat grotere plaats met veel meer dingen te doen. We pakken onze spullen en gaan weer bij ons strandje liggen. De zee ligt vol met bruin spul. Als ik er uit kom zit ik binnen een mum van tijd onder de blaasjes! Gadver! We besluiten dan om naar het vieuwpoint te gaan lopen. Een helse tocht met heeeel erg veel traptreden en de hete zon die op je rug brand. We betalen de entree van 20 baht en vanaf daar weer een stuk lopen om naar het eerste punt te gaan. Hier hebben we al een mooi uitzicht over beiden baaien. Dan nog zo'n 15 minuten omhoog lopen voor het volgende punt. Hier hebben we een schitterend uitzicht over het hele eiland! We stoppen even voor een sandwiche en wat te drinken. Vanaf hier lopen we verder naar bendeden naar Rantee Bay de andere kant van het eiland. Het is een behoorlijke klim naar beneden over takken, bomen, rotsen en gladde paadjes. Helemaal bezweet komen we aan en duiken meteen maar even de zee in. We eten nog wat en als we terug willen met een boot blijkt de laatste boot al weg te zijn! We kunnen er nog wel 1 huren maar moeten dan het dubbele betalen. Helaas zijn wij budgetreizigers dus maken we de helse klim en afdaling weer terug. Helemaal bezweet en moe duiken we terug in het hotel meteen onder de douche en eten weer bij ons restaurant. Ik ben helemaal op dus duik men bed in. 
Morgen vertrekken we hier weer op weg naar Ao Nang!

« Vorige pagina | Volgende pagina »